Μπες και Δες

Δεν είναι πάντα στη ζωή μας απαραίτητα τα χρήματα, μπορούμε να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας και με λίγη καλή θέληση. Χρήματα μπορεί να μην υπάρχουν, όμως πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που θα χαρίσουν λίγα χαμόγελα… Μάθε για την ομάδα μας … Βοήθησε και εσύ ……

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η πορεία της Ελλάδας στο δρόμο της Ορθοδοξίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η πορεία της Ελλάδας στο δρόμο της Ορθοδοξίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Η πορεία της Ελλάδας στο δρόμο της Ορθοδοξίας

Πως διαφαίνεται το μέλλον του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας
Αβραάμ μοναχού Αγιορείτη
Με πολύ πόνο διαπιστώνουμε ότι πράγματι σε μερίδα νεοελλήνων υπάρχει αποστασία από τον Θεό των πατέρων μας, αντιχριστιανικό και αντιεκκλησιαστικό πνεύμα, που μερικές φορές γίνεται φανερός ή ύπουλος διωγμός κατά της Εκκλησίας, οργανωμένος, μεθοδευμένος και μανιώδης. Ο αθεϊσμός και αντιχριστιανισμός γίνεται στο τόπο μας κατεστημένο, που επιδιώκει να κάνει τους Έλληνες αντίχριστους. Χρησιμοποιεί την παιδεία, τα σχολικά βιβλία, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, τον τύπο. Χρησιμοποιεί ακόμα την ειρωνεία και την περιθωριοποίηση όσων τολμούν ακόμη να εκδηλώνουν την πίστη τους και την αγάπη τους προς την Εκκλησία. Φθάσαμε μάλιστα σε τέτοια δαιμονική κατάσταση, ώστε και άθεοι θεολόγοι στα σχολεία να κάνουν αθεϊστική προπαγάνδα.
Αν προσθέσει κανείς σε αυτά και τις συνέπειες που έχουν στα ήθη και στην πίστη του λαού μας η εισβολή στον τόπο μας του τουρισμού και του δυτικού υλιστικού τρόπου ζωής και η είσοδός μας στη χοάνη της Ε.Ε., τότε αντιλαμβάνεται ότι διερχόμαστε το μεγαλύτερο πνευματικό κίνδυνο που περάσαμε ποτέ ως ορθόδοξο Έθνος. Και το χειρότερο είναι ότι δεν έχουμε, οι περισσότεροι, συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο, δεν υπάρχει η δέουσα πνευματική εγρήγορση και αντίσταση, δεν υπάρχουν προφητικές μορφές – εκτός ολίγων εξαιρέσεων – που με αυτοθυσία και παρρησία θα καταγγείλουν τα όργανα του Αντίχριστου, θα καλέσουν τον ευσεβή λαό σε πνευματική επιστράτευση, θα πουν το νέο ΟΧΙ του Ορθόδοξου Ελληνισμού στη νέα και χειρότερη πνευματική αιχμαλωσία που απειλεί το Γένος μας, όπως και όλο τον κόσμο.
Η προσπάθεια των εχθρών του γένους μας για αποχριστιανοποίηση των Ελλήνων σκοπεύει στον αφελληνισμό μας, ώστε οι Έλληνες πνευματικά και εθνικά  εξανδραποδισμένοι να γίνουμε εύκολη λεία των διεθνών συμφερόντων και των ολοκληρωτικών ιδεολογιών της «νέας εποχής».
Αν οι νεοέλληνες χάσουμε τον Χριστό ή τον απωθήσουμε στο περιθώριο, θα χάσουμε και την πνευματική μας ελευθερία, τη δυνατότητα να συνεχίσει να καρποφορεί σε αυτό το τόπο η ζωηφόρος παράδοση του ορθόδοξου ανθρωπισμού. Γι’ αυτό είναι για όλους μας καιρός για αγώνα, πνευματικής αντιστάσεως, ομολογίας και μαρτυρίας της πίστεώς μας, ότι και αν μας στοιχήσει. Και σήμερα ο αγώνας μας είναι υπέρ πίστεως και πατρίδος, ή όπως το έλεγαν οι αγωνιστές του 1821, «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Για την πνευματική ελευθερία που είναι αναγκαία προϋπόθεση και της εθνικής μας ανεξαρτησίας! Εκείνο τον αγώνα καλούμεθα να συνεχίσουμε σήμερα, ο καθένας από το μετερίζι του, όσοι νεοέλληνες – και πιστεύω πως είμαστε η μεγάλη πλειονότητα- μένουμε πιστοί στις αξίες, για τις οποίες εκείνοι θυσιάστηκαν.
Σε κρίσιμους περιόδους της ιστορίας μας ο Θεός ανέδειξε φωτισμένους άνδρες σαν τον Άγιος Κοσμά τον Αιτωλό και τον Μακρυγιάννη, που αφύπνισαν τον λαό και τον στερέωσαν στην ορθόδοξη πίστη και στο εθνικό φρόνημα. Πιστεύω ότι και σήμερα η χάρις του Θεού και η Υπέρμαχος Στρατηγός του Γένους μας θα οικονομήσουν κάτι για τη σωτηρία μας, ανταποκρινόμενοι στον αγώνα, στον πόνο, στην μετάνοια, στα δάκρυα όσων δεν προσκύνησαν τους σύγχρονους Βάαλ της αποστασίας. Χρειαζόμαστε μετάνοια και προσευχές.
Ο Ιησούς Χριστός, ο Θεάνθρωπος, ο Εσταυρωμένος και Αναστάς, και όχι ο Διάβολος, έχει το τελευταίο λόγο στην ιστορία. Και για αυτό όσο κι αν ο ουρανός συννεφιάζει εμείς πάντα έχουμε την ελπίδα μας στον Παντοκράτορα Κύριό μας.


Από το βιβλίο "ΕΣΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΙΣ ΕΙΜΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ;"  του μοναχού Αβραάμ Αγιορείτου.

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

Ο Γέροντας Πορφύριος και το ιεραποστολικό πνεύμα της αγάπης.


                                     Λόγος περί αγάπης 
                          (του μακαριστού γέροντα Πορφύριου)

«Η αγάπη προς τον αδελφό καλλιεργεί την αγάπη προς τον Θεό. Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά. Θα νιώθουμε τότε ότι όλοι μας αγαπούν. Κανείς δε μπορεί να φτάσει στον Θεό, αν δεν περάσει από τους ανθρώπους. Γιατί, « ο μη αγαπών τον αδελφόν αυτού, όν εώρακε, τον Θεόν, όν ουχ εώρακε, πώς δύναται αγαπάν;»(Ά Ιωάν.4, 20). Να αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για όλους ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητάμε ανταπόδοση. Τότε ισορροπεί ο άνθρωπος. Μια αγάπη που ζητάει ανταπόδοση είναι ιδιοτελής. Δεν είναι γνήσια, καθαρή, ακραιφνής».
«Να τους αγαπάτε και να τους συμπονάτε όλους. «Και είτε πάσχει έν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη. Υμείς δε εστε μέλη Χριστού και μέλη εκ μέρους»(Ά Κορ. 12, 26-27). Αυτό είναι Εκκλησία. Εγώ, εσύ, αυτός, ο άλλος να αισθανόμαστε ότι είμαστε μέλη Χριστού, ότι είμαστε ένα».
«Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δε κάνουμε απολύτως τίποτα. Ούτε και με τις υποδείξεις. Ούτε και αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό. Αν το καταλάβουμε, θα βοηθήσουμε. Το μυστικό είναι η προσευχή μας, η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του. Εμείς, με την αγάπη μας, με τη λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού, θα προσελκύσουμε την χάρι, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας, να τους ξυπνήσει, να τους διεγείρει προς το θείο έρωτα. Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους. Ότι εμείς δε μπορούμε, θα το κάνει η χάρις Του. Με τις προσευχές μας θα κάνουμε όλους άξιους της αγάπης του Θεού».
«Η αγάπη είναι μόνον εν Χριστώ. Για να ωφελήσεις και τους άλλους, πρέπει να ζεις μέσα στην αγάπη του Θεού, αλλιώς δε μπορείς να ωφελήσεις τον συνάνθρωπό σου. Δεν πρέπει να βιάζεις τον άλλο. Θα έλθει η ώρα του, θα έλθει η στιγμή, αρκεί να προσεύχεσαι για αυτόν. Με τη σιωπή, την ανοχή και κυρίως με την προσευχή ωφελούμε τον άλλο μυστικά. Η χάρις του Θεού καθαρίζει τον ορίζοντα του νου του και τον βεβαιώνει για την αγάπη Του. Εδώ είναι το λεπτό σημείο. Άμα δεχθεί ότι ο Θεός είναι αγάπη, τότε ένα άπλετο φως θα έλθει πάνω του, που δε το έχει δει ποτέ. Θα βρει έτσι τη σωτηρία».
«Στην ιεραποστολική προσπάθεια να υπάρχει λεπτός τρόπος, ώστε οι ψυχές να δέχονται ότι προσφέρουμε, λόγια, βιβλία, χωρίς να αντιδρούν. Και κάτι ακόμη. Λίγα λόγια. Τα λόγια ηχούν στα αυτιά και εκνευρίζουν πολλές φορές. Η προσευχή και η ζωή έχουν απήχηση. Η ζωή συγκινεί, αναγεννά και αλλοιώνει, ενώ τα λόγια μένουν άκαρπα. Η καλύτερη ιεραποστολή γίνεται με το καλό μας παράδειγμα, την αγάπη μας, την πραότητα μας». 

Αποσπάσματα από το βιβλίο 'Βίος και Λόγοι' του Γέροντος Πορφύριου.
Ιερά Μονή Χρυσοπηγής, Χανιά 2004