Μπες και Δες

Δεν είναι πάντα στη ζωή μας απαραίτητα τα χρήματα, μπορούμε να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας και με λίγη καλή θέληση. Χρήματα μπορεί να μην υπάρχουν, όμως πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που θα χαρίσουν λίγα χαμόγελα… Μάθε για την ομάδα μας … Βοήθησε και εσύ ……

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Λατρεία και άσκηση


Η κκλησιαστική Λατρεία εναι ορτάσιμη στό θος της. Κάθε μέρα εναι γιά τήν κκλησία «πανήγυρις», ορτή, διότι ο μνμες τν γίων πιβεβαιώνουν τή νίκη το Χριστοπάνω στόν κόσμο (ω. 16. 33). σκηση, ξ λλου, προοδοποιε την εσοδο στήν ορτή τς κκλησίας, στήν πνευματική πανήγυρή της. Εναι προετοιμασία γιά τή μετοχή το λου νθρώπου στήν «καινήν κτίσιν» (Β’ Κορ. 5. 17), πού ποκαλύπτεται στή λατρεία.πως σημειώνει . Χρυσόστομος, «τό ζητούμενον νταθα (=στή λατρεία) ψυχή νήφουσα, διεγηγερμένη διάνοια, καρδία κατανενυγμένη, λογισμός ρρωμένος. συνειδός κεκαθαρμένον».

σκηση πιδιώκει, μέ τήν «διάλειπτη προσευχή, τήν ταπείνωση, τήν πάθεια, τή νηστεία καί τή συνεχή λατρευτική πράξη, νά μεταβάλει τή ζωή σέ «θυσίαν ζσαν, γίαν, τ Θε εάρεστον» (Ρωμ. 12, 1), γιά νά βρε τελικά ζωή τήν πρωταρχική της ραιότητα καί γνησιότητα. σκηση τν πιστν βρίσκει στή λατρεία μιάν αση πνευματική, πού ναπαύει τή σκληρή σκητική πράξη. ξ λλου, ατό πού γίνεται νθρωπος μέ την σκηση του, διά τς λατρείας, καί μάλιστα τς Θείας Εχαριστίας, κκλησιοποιεται ντάσσεται δηλαδή στό σμα το Χριστο, την κκλησία καί τό τομικό γεγονός γίνεται συλλογικό, δηλαδή κκλησιαστικό. Λατρεία ν-Χριστώνει λη τή ζωή το μοναχο, λλά καί κάθε πιστο. σκηση παρέχει τή δυνατότητα γιά τήν πραγμάτωση ατο το σκοπο, φ’ σον κάθαρτος πό τά πάθη νθρωπος δέν μπορε νά μνήσει καί δοξάσει ληθινά τον Θεό. ς θυμηθομε τόν πασχάλιο μνο: «Καί μς τούς εσεβες καταξίωσον ν καθαρ καρδί Σέ δοξάζειν». «καθαρ καρδί» εναι τό σκοπούμενο στήν χριστιανική σκηση (πρβλ. Ψαλμ. 50, 12: «καρδίαν καθαράν κτίσον ν μοί Θεός...»). Μόνον «ν καθαρ καρδί» μπορε νθρωπος νά δε τόν Θεό (Ματθ. 5, 8), νά φθάσει δηλαδή στόν πόλυτο σκοπό τς κκλησιαστικς πάρξεως. Ατό κριβς κφράζει καί λόγος το . Δαμασκηνο στον πασχάλιο κανόνα του: «Καθαρθμεν τάς ασθήσεις, καί ψόμεθα τ προσίτ φωτί τς ναστάσεως Χριστόν ξαστράπτοντα...».
λατρεία δηγε στή θέωση, ταν μως πάρχει καθαρότητα τς καρδίας καί τν ασθήσεων. ν λατρεία, συνεπς, εναι εσοδος στήν οράνια βασιλεία, σκηση εναι δός πρός ατήν.
λατρεία καθορίζει καί ποκαλύπτει τόν σκοπό τς πάρξεως μας· σκηση συμβάλλει στήν πίτευξη το σκοπο ατο. Μέ την σκηση, ς μόνιμο τρόπο ζως γιά κάθε χριστιανό, λόκληρη ζωή το πιστο μεταμορφώνεται σέ λατρεία το Θεο «ν πνεύματι καί ληθεί*» (ω. 4. 23). Διότι σκούμενος χριστιανός μεταβάλλεται λόκληρος σέ «ναό το Θεο», στόν ποο ερουργεται τό μυστήριο τς σωτηρίας. λλά πως ο προσευχόμενοι καρδιακά στήν Κόρινθο (Α’ Κορ. 5. 19), μολονότι εχαν τήν «διάλειπτη προσευχή» (Α’ Θεσσ. 5, 18) το γίου Πνεύματος στήν καρδιά τους, μετεχαν καί τς συνάξεως λου το σώματος, τσι καί τελειούμενος στήν σκηση μετέχει στή σύναξη καί λατρεία το σώματος, κκλησιοποιντας τά χαρίσματά του.
Πηγή : π. Γεώργιος Μεταλληνός
ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ , τεύχος 119

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου