Μπες και Δες

Δεν είναι πάντα στη ζωή μας απαραίτητα τα χρήματα, μπορούμε να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας και με λίγη καλή θέληση. Χρήματα μπορεί να μην υπάρχουν, όμως πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που θα χαρίσουν λίγα χαμόγελα… Μάθε για την ομάδα μας … Βοήθησε και εσύ ……

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Τα λόγια της ακολουθίας της Κυριακής της Πεντηκοστής


† ΚΥΡΙΑΚΗ Η´ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

«Η Ε­ΟΡ­ΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝ­ΤΗ­ΚΟ­ΣΤΗΣ». Λου­κι­λι­α­νοῦ, Παύ­λης μαρ­τύ­ρων καὶ τῶν σὺν αὐ­τοῖς τεσ­σά­ρων νη­πί­ων (†370-375).

Τυ­πι­κὸν Πεν­τη­κο­στα­ρί­ου §§47-50.

* * * * *

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Με­τὰ τὸν Ἑ­ξά­ψαλ­μον,
Συ­να­πτὴ με­γά­λη, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Ὅ­τι πρέ­πει σοι πᾶ­σα δό­ξα...

Ἦ­χος πλ. δ´.

Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν· εὐ­λο­γη­μέ­νος ὁ ἐρ­χό­με­νος ἐν ὀ­νό­μα­τι Κυ­ρί­ου.
Στίχ. α´. Ἐ­ξο­μο­λο­γεῖ­σθε τῷ Κυ­ρί­ῳ, ὅ­τι ἀ­γα­θός, ὅ­τι εἰς τὸν αἰ­ῶ­να τὸ ἔ­λε­ος αὐ­τοῦ.
Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν...
Στίχ. β´. Πάν­τα τὰ ἔ­θνη ἐ­κύ­κλω­σάν με, καὶ τῷ ὀ­νό­μα­τι Κυ­ρί­ου ἠ­μυ­νά­μην αὐ­τούς.
Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν...
Στίχ. γ´. Πα­ρὰ Κυ­ρί­ου ἐ­γέ­νε­το αὕ­τη, καί ἐ­στι θαυ­μα­στὴ ἐν ὀ­φθαλ­μοῖς ἡ­μῶν.
Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν...

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ

Τῆς Ἑορτῆς. Ἦ­χος πλ. δ´.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Χρι­στὲ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, ὁ παν­σό­φους τοὺς ἁ­λι­εῖς ἀ­να­δεί­ξας, κα­τα­πέμ­ψας αὐ­τοῖς τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, καὶ δι᾿ αὐ­τῶν τὴν οἰ­κου­μέ­νην σα­γη­νεύ­σας, Φι­λάν­θρω­πε, δό­ξα σοι. (ἐκ γ´)

Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Ὅ­τι σὸν τὸ κρά­τος...

* * *

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ

Με­τὰ τὴν α´ Στι­χο­λο­γί­αν, Κά­θι­σμα.

Ἦ­χος δ´. Κα­τε­πλά­γη Ἰ­ω­σήφ.

Τὴν με­θέ­ορ­τον πι­στοί, καὶ τε­λευ­ταί­αν ἑ­ορ­τήν, ἑ­ορ­τά­σω­μεν φαι­δρῶς· αὕ­τη ἐ­στὶ Πεν­τη­κο­στή, ἐ­παγ­γε­λί­ας συμ­πλή­ρω­σις, καὶ προ­θε­σμί­ας· ἐν ταύ­τῃ γὰρ τὸ πῦρ, τοῦ Πα­ρα­κλή­του εὐ­θύς, κα­τέ­βη ἐ­πὶ γῆς, ὥ­σπερ ἐν εἴ­δει γλωσ­σῶν, καὶ Μα­θη­τὰς ἐ­φώ­τι­σε, καὶ τού­τους οὐ­ρα­νο­μύ­στας ἀ­νέ­δει­ξε· Τὸ φῶς ἐ­πέ­στη, τοῦ Πα­ρα­κλή­του, καὶ τὸν κό­σμον, ἐ­φώ­τι­σε.

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Τὸ αὐ­τό.

Με­τὰ τὴν β´ Στι­χο­λο­γί­αν, Κά­θι­σμα, ὅ­μοι­ον.

τοῦ Πνεύ­μα­τος πη­γή, ἐ­πι­δη­μοῦ­σα τοῖς ἐν γῇ, εἰς πυρ­φό­ρους πο­τα­μούς, με­ρι­ζο­μέ­νη νο­η­τῶς, τοὺς Ἀ­πο­στό­λους ἐ­δρό­σι­ζε φω­τα­γω­γοῦ­σα· καὶ γέ­γο­νεν αὐ­τοῖς, νέ­φος δρο­σῶ­δες τὸ πῦρ, φω­τί­ζου­σα αὐ­τούς, καὶ ὑ­ε­τί­ζου­σα φλόξ, δι᾿ ὧν ἡ­μεῖς ἐ­λά­βο­μεν τὴν χά­ριν, δι­ὰ πυ­ρός τε καὶ ὕ­δα­τος. Τὸ φῶς ἐ­πέ­στη, τοῦ Πα­ρα­κλή­του, καὶ τὸν κό­σμον ἐ­φώ­τι­σε.

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Τὸ αὐ­τό.

Με­τὰ τὸν Πο­λυ­έ­λε­ον, Κά­θι­σμα.

Ἦ­χος πλ. δ´. Τὸ προ­στα­χθὲν μυ­στι­κῶς.

Με­τὰ τὴν Ἔ­γερ­σιν Χρι­στέ, τὴν ἐκ τοῦ τά­φου, καὶ τὴν πρὸς ὕ­ψος οὐ­ρα­νοῦ, θεί­αν Ἀ­νά­λη­ψιν, τοῖς θε­ό­πταις τὴν δό­ξαν σου κα­τέ­πεμ­ψας Οἰ­κτίρ­μον, Πνεῦ­μα εὐ­θὲς ἐγ­και­νί­σας τοῖς Μα­θη­ταῖς· ὅ­θεν, ὥ­σπερ κι­θά­ρα μου­σουρ­γι­κή, πᾶ­σιν ἐ­τρα­νο­λό­γη­σαν, τῷ θεί­ῳ πλή­κτρῳ μυ­στι­κῶς, Σῶ­τερ, τὰ ἀ­πη­χή­μα­τα, καὶ τὴν οἰ­κο­νο­μί­αν σου.

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Τὸ αὐ­τό.

* * *

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ

Οὐ ψάλ­λον­ται χά­ριν τῆς δε­σπο­τι­κῆς ἑ­ορ­τῆς.

* * *

ΥΠΑΚΟΗ, ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ

Οἱ Ἀ­να­βαθ­μοί· τὸ α´ Ἀν­τί­φω­νον τοῦ δ´ ἤ­χου.

κ νε­ό­τη­τός μου * πολ­λὰ πο­λε­μεῖ με πά­θη· * ἀλλ᾿ αὐ­τὸς ἀν­τι­λα­βοῦ * καὶ σῶ­σον, Σω­τήρ μου. (δίς)
Οἱ μι­σοῦν­τες Σι­ών, * αἰ­σχύν­θη­τε ἀ­πὸ τοῦ Κυ­ρί­ου· * ὡς χόρ­τος γὰρ πυ­ρὶ * ἔ­σε­σθε ἀ­πε­ξη­ραμ­μέ­νοι. (δίς)
Δό­ξα.
­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι * πᾶ­σα ψυ­χὴ ζω­οῦ­ται * καὶ κα­θάρ­σει ὑ­ψοῦ­ται, * λαμ­πρύ­νε­ται * τῇ τρι­α­δι­κῇ Μο­νά­δι * ἱ­ε­ρο­κρυ­φί­ως.
Καὶ νῦν.
­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι * ἀ­να­βλύ­ζει τὰ τῆς χά­ρι­τος ῥεῖ­θρα, * ἀρ­δεύ­ον­τα ἅ­πα­σαν τὴν κτί­σιν * πρὸς ζω­ο­γο­νί­αν.

Προ­κεί­με­νον. Ἦ­χος δ´. Ψαλ­μὸς ρμβ´ (142).

Τὸ Πνεῦ­μά σου τὸ ἀ­γα­θὸν ὁ­δη­γή­σει με ἐν γῇ εὐ­θεί­ᾳ. (δίς)
Στίχ. Κύ­ρι­ε εἰ­σά­κου­σον τῆς προ­σευ­χῆς μου, ἐ­νώ­τι­σαι τὴν δέ­η­σίν μου ἐν τῇ ἀ­λη­θεί­ᾳ σου, εἰ­σά­κου­σόν μου ἐν τῇ δι­και­ο­σύ­νῃ σου.
Τὸ Πνεῦ­μά σου τὸ ἀ­γα­θὸν …

* * *

ΤΑΞΙΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ

Ὁ δι­ά­κο­νος· Τοῦ Κυ­ρί­ου δε­η­θῶ­μεν.
Κύ­ρι­ε, ἐ­λέ­η­σον.
Ὁ ἱ­ε­ρεύς· Ὅ­τι ἅ­γι­ος εἶ, ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, ...
Ἀ­μήν. Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον.
Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον.
Στίχ. Αἰ­νεῖ­τε τὸν Θε­ὸν ἐν τοῖς ἁ­γί­οις αὐ­τοῦ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν στε­ρε­ώ­μα­τι τῆς δυ­νά­με­ως αὐ­τοῦ.
Αἰ­νε­σά­τω πνο­ὴ… πᾶ­σα τὸν Κύ­ρι­ον.
Ὁ δι­ά­κο­νος· Καὶ ὑ­πὲρ τοῦ κα­τα­ξι­ω­θῆ­ναι ἡ­μᾶς τῆς ἀ­κρο­ά­σε­ως τοῦ ἁ­γί­ου Εὐ­αγ­γε­λί­ου Κύ­ρι­ον τὸν Θε­ὸν ἡ­μῶν ἱ­κε­τεύ­σω­μεν.
Κύ­ρι­ε, ἐ­λέ­η­σον. (γ´)
Ὁ δι­ά­κο­νος· Σο­φί­α· ὀρ­θοί· ἀ­κού­σω­μεν τοῦ ἁ­γί­ου Εὐ­αγ­γε­λί­ου.
Ὁ ἱ­ε­ρεύς· Εἰ­ρή­νη πᾶ­σι.
Καὶ τῷ Πνεύ­μα­τί σου.
Ὁ ἱ­ε­ρεύς· Ἐκ τοῦ κα­τὰ Ἰ­ω­άν­νην ἁ­γί­ου Εὐ­αγ­γε­λί­ου τὸ ἀ­νά­γνω­σμα.
Ὁ δι­ά­κο­νος· Πρό­σχω­μεν.
Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.

Καὶ ἀ­να­γι­νώ­σκει ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὸ Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τοῦ Ὄρ­θρου τῆς ἑ­ορ­τῆς ἀ­πὸ τῆς Ὡ­ραί­ας Πύ­λης.

Ἐκ τοῦ κα­τὰ Ἰ­ω­άν­νην (κ´ 19-23).

Οὔ­σης ὀ­ψί­ας τῇ ἡ­μέ­ρᾳ ἐ­κεί­νῃ τῇ μι­ᾷ σαβ­βά­των, καὶ τῶν θυ­ρῶν κε­κλει­σμέ­νων ὅ­που ἦ­σαν οἱ μα­θη­ταὶ συ­νηγ­μέ­νοι δι­ὰ τὸν φό­βον τῶν Ἰ­ου­δαί­ων, ἦλ­θεν ὁ Ἰ­η­σοῦς καὶ ἔ­στη εἰς τὸ μέ­σον, καὶ λέ­γει αὐ­τοῖς· Εἰ­ρή­νη ὑ­μῖν. Καὶ τοῦ­το εἰ­πὼν ἔ­δει­ξεν αὐ­τοῖς τὰς χεῖ­ρας καὶ τὴν πλευ­ρὰν αὐ­τοῦ. Ἐ­χά­ρη­σαν οὖν οἱ μα­θη­ταὶ ἰ­δόν­τες τὸν Κύ­ρι­ον. Εἶ­πεν οὖν αὐ­τοῖς ὁ Ἰ­η­σοῦς πά­λιν· Εἰ­ρή­νη ὑ­μῖν. κα­θὼς ἀ­πέ­σταλ­κέ με ὁ πα­τήρ, κἀ­γὼ πέμ­πω ὑ­μᾶς. Καὶ τοῦ­το εἰ­πὼν ἐ­νε­φύ­ση­σε καὶ λέ­γει αὐ­τοῖς· Λά­βε­τε Πνεῦ­μα ἅ­γι­ον· ἄν τι­νων ἀ­φῆ­τε τὰς ἁ­μαρ­τί­ας, ἀ­φί­εν­ται αὐ­τοῖς, ἄν τι­νων κρα­τῆ­τε, κε­κρά­την­ται.
Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.

Ἀνάστασιν Χριστοῦ, οὐ λέγομεν,
ἀλλ᾿ εὐθὺς τὸν Ν´ ψαλ­μόν, χῦμα.

­λέ­η­σόν με, ὁ Θε­ός, κα­τὰ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ός σου καὶ κα­τὰ τὸ πλῆ­θος τῶν οἰ­κτιρ­μῶν σου ἐ­ξά­λει­ψον τὸ ἀ­νό­μη­μά μου.
Ἐ­πὶ πλεῖ­ον πλῦ­νόν με ἀ­πὸ τῆς ἀ­νο­μί­ας μου καὶ ἀ­πὸ τῆς ἁ­μαρ­τί­ας μου κα­θά­ρι­σόν με.
Ὅ­τι τὴν ἀ­νο­μί­αν μου ἐ­γὼ γι­νώ­σκω, καὶ ἡ ἁ­μαρ­τί­α μου ἐ­νώ­πι­όν μού ἐ­στι δι­ὰ παν­τός.
Σοὶ μό­νῳ ἥ­μαρ­τον καὶ τὸ πο­νη­ρὸν ἐ­νώ­πι­όν σου ἐ­ποί­η­σα, ὅ­πως ἂν δι­και­ω­θῇς ἐν τοῖς λό­γοις σου καὶ νι­κή­σῃς ἐν τῷ κρί­νε­σθαί σε.
Ἰ­δοὺ γὰρ ἐν ἀ­νο­μί­αις συ­νε­λή­φθην, καὶ ἐν ἁ­μαρ­τί­αις ἐ­κίσ­ση­σέ με ἡ μή­τηρ μου.
Ἰ­δοὺ γὰρ ἀ­λή­θει­αν ἠ­γά­πη­σας, τὰ ἄ­δη­λα καὶ τὰ κρύ­φι­α τῆς σο­φί­ας σου ἐ­δή­λω­σάς μοι.
Ῥαν­τι­εῖς με ὑσ­σώ­πῳ, καὶ κα­θα­ρι­σθή­σο­μαι· πλυ­νεῖς με, καὶ ὑ­πὲρ χι­ό­να λευ­καν­θή­σο­μαι.
Ἀ­κου­τι­εῖς μοι ἀ­γαλ­λί­α­σιν καὶ εὐ­φρο­σύ­νην· ἀ­γαλ­λι­ά­σον­ται ὀ­στέ­α τε­τα­πει­νω­μέ­να.
Ἀ­πό­στρε­ψον τὸ πρό­σω­πόν σου ἀ­πὸ τῶν ἁ­μαρ­τι­ῶν μου καὶ πά­σας τὰς ἀ­νο­μί­ας μου ἐ­ξά­λει­ψον.
Καρ­δί­αν κα­θα­ρὰν κτί­σον ἐν ἐ­μοί, ὁ Θε­ός, καὶ πνεῦ­μα εὐ­θὲς ἐγ­καί­νι­σον ἐν τοῖς ἐγ­κά­τοις μου.
Μὴ ἀ­πορ­ρί­ψῃς με ἀ­πὸ τοῦ προ­σώ­που σου, καὶ τὸ Πνεῦ­μά σου τὸ ἅ­γι­ον μὴ ἀν­τα­νέ­λῃς ἀπ᾿ ἐ­μοῦ.
Ἀ­πό­δος μοι τὴν ἀ­γαλ­λί­α­σιν τοῦ σω­τη­ρί­ου σου, καὶ πνεύ­μα­τι ἡ­γε­μο­νι­κῷ στή­ρι­ξόν με.
Δι­δά­ξω ἀ­νό­μους τὰς ὁ­δούς σου, καὶ ἀ­σε­βεῖς ἐ­πὶ σὲ ἐ­πι­στρέ­ψου­σι.
Ῥῦ­σαί με ἐξ αἱ­μά­των, ὁ Θε­ός, ὁ Θε­ὸς τῆς σω­τη­ρί­ας μου· ἀ­γαλ­λι­ά­σε­ται ἡ γλῶσ­σά μου τὴν δι­και­ο­σύ­νην σου.
Κύ­ρι­ε, τὰ χεί­λη μου ἀ­νοί­ξεις, καὶ τὸ στό­μα μου ἀ­ναγ­γε­λεῖ τὴν αἴ­νε­σίν σου.
Ὅ­τι, εἰ ἠ­θέ­λη­σας θυ­σί­αν, ἔ­δω­κα ἄν· ὁ­λο­καυ­τώ­μα­τα οὐκ εὐ­δο­κή­σεις.
Θυ­σί­α τῷ Θε­ῷ πνεῦ­μα συν­τε­τριμ­μέ­νον· καρ­δί­αν συν­τε­τριμ­μέ­νην καὶ τε­τα­πει­νω­μέ­νην ὁ Θε­ὸς οὐκ ἐ­ξου­δε­νώ­σει.
Ἀ­γά­θυ­νον, Κύ­ρι­ε, ἐν τῇ εὐ­δο­κί­ᾳ σου τὴν Σι­ών, καὶ οἰ­κο­δο­μη­θή­τω τὰ τεί­χη Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ.
Τό­τε εὐ­δο­κή­σεις θυ­σί­αν δι­και­ο­σύ­νης, ἀ­να­φο­ρὰν καὶ ὁ­λο­καυ­τώ­μα­τα.
Τό­τε ἀ­νοί­σου­σιν ἐ­πὶ τὸ θυ­σι­α­στή­ρι­όν σου μό­σχους.
Δό­ξα.
Ταῖς τῶν Ἀ­πο­στό­λων * πρε­σβε­ί­αις, ἐ­λε­ῆ­μον, * ἐ­ξά­λει­ψον τὰ πλή­θη * τῶν ἐ­μῶν ἐγ­κλη­μά­των.
Καὶ νῦν.
Ταῖς τῆς Θε­ο­τό­κου * πρε­σβε­ί­αις, ἐ­λε­ῆ­μον, * ἐ­ξά­λει­ψον τὰ πλή­θη * τῶν ἐ­μῶν ἐγ­κλη­μά­των.

Καὶ τὸ παρὸν Ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. β´.

Στίχ. Ἐ­λέ­η­σόν με, ὁ Θε­ός, κα­τὰ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ός σου, καὶ κα­τὰ τὸ πλῆ­θος τῶν οἰ­κτιρ­μῶν σου ἐ­ξά­λει­ψον τὸ ἀ­νό­μη­μά μου.
Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον Ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Σῶ­σον, ὁ Θε­ός, τὸν λα­όν Σου... Κύριε, ἐ­λέ­η­σον (ιβ´). ­λέ­ει καὶ οἰ­κτιρ­μοῖς... μήν.

* * *

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Οἱ δύο κανόνες τοῦ Πεντηκοσταρίου μετὰ τῶν εἱρμῶν αὐτῶν «ἄνευ στίχων» (ἀλλὰ μετὰ τοῦ Δόξα, Καὶ νῦν, εἰς τὰ δύο τελευταῖα τροπάρια ἑκάστης ᾠδῆς τοῦ β´ κανόνος).

[Ὁ τοῦ βαρέος μετὰ τῶν Εἱρμῶν, εἰς δ/η´
καὶ ὁ τοῦ δ´ μετὰ τῶν Εἱρμῶν, εἰς δ/στ´.]

Ὁ Κανών, οὗ ἡ Ἀκροστιχίς· Πεντηκοστὴν ἑορτάζομεν. Ποίημα Κοσμᾶ Μοναχοῦ.

ᾨδὴ α´. Ἦχος βαρύς. Ὁ Εἱρμός.

» Πόν­τῳ ἐ­κά­λυ­ψε Φα­ρα­ὼ σὺν ἅρ­μα­σιν, ὁ συν­τρί­βων πο­λέ­μους ἐν ὑ­ψη­λῷ βρα­χί­ο­νι· ᾄ­σω­μεν αὐ­τῷ, ὅ­τι δε­δό­ξα­σται. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

ρ­γῳ, ὡς πά­λαι τοῖς Μα­θη­ταῖς ἐ­πηγ­γεί­λω, τὸ Πα­ρά­κλη­τον Πνεῦ­μα ἐ­ξα­πο­στεί­λας Χρι­στέ, ἔ­λαμ­ψας τῷ κό­σμῳ φῶς, Φι­λάν­θρω­πε.
Νό­μῳ τὸ πά­λαι προ­κη­ρυ­χθὲν καὶ Προ­φή­ταις, ἐ­πλη­ρώ­θη· τοῦ θεί­ου Πνεύ­μα­τος σή­με­ρον, πᾶ­σι γὰρ πι­στοῖς χά­ρις ἐκ­κέ­χυ­ται.

Ἕ­τε­ρος Κα­νὼν Ἰ­αμ­βι­κός.

Οὗ ἡ Ἀ­κρο­στι­χὶς δι­ὰ στί­χων Ἡ­ρω­ε­λε­γεί­ων·

Θει­ο­γε­νὲς Λό­γε, Πνεῦ­μα Πα­ρά­κλη­τον πά­λιν ἄλ­λον,
Ἐκ Γε­νέ­του κόλ­πων ἦ­κας ἐ­πι­χθο­νί­οις,
Οἷ­α πυ­ρὸς γλώσ­σῃ­σι φέ­ρον Θε­ό­τη­τος ἀ­ΰ­λου.
Σῆ­μα τε­ῆς φύ­τλης, καὶ χά­ριν ὑ­μνο­πό­λοις.

Ποί­η­μα Κυ­ρί­ου Ἰ­ω­άν­νου τοῦ Ἀρ­κλᾶ.

ᾨ­δὴ α´. Ἦ­χος δ´. Ὁ Εἱρ­μός.

» Θεί­ῳ κα­λυ­φθεὶς ὁ βρα­δύ­γλωσ­σος γνό­φῳ.
» ῤ­ῥη­τό­ρευ­σε τὸν θε­ό­γρα­φον νό­μον·
» ­λὺν γὰρ ἐ­κτι­νά­ξας ὄμ­μα­τος νό­ου,
» ­ρᾷ τὸν ὄν­τα, καὶ μυ­εῖ­ται Πνεύ­μα­τος
» Γνῶ­σιν, γε­ραί­ρων ἐν­θέ­οις τοῖς ᾄ­σμα­σιν. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

Δό­ξα.
­φη τὸ σε­πτὸν καὶ σε­βά­σμι­ον στό­μα·
Νο­σφι­σμὸς ὑ­μῖν οὐ γε­νή­σε­ται φί­λοις.
­γὼ γάρ εἰς πα­τρῷ­ον ὕ­ψι­στον θρό­νον
Συ­νε­δρι­ά­ζων, ἐκ­χε­ῶ τοῦ Πνεύ­μα­τος,
Λάμ­ψαι πο­θοῦ­σι, τὴν χά­ριν τὴν ἄ­φθο­νον.
Καὶ νῦν.
­ρος βε­βη­κώς, ἀ­τρε­κέ­στα­τος Λό­γος,
Γα­λη­νό­μορ­φον ἐ­κτε­λεῖ τὴν καρ­δί­αν·
ρ­γον γὰρ ἐκ­πε­ρά­νας, εὔ­φρα­νε φί­λους,
Πνο­ῇ βι­αί­ᾳ, καὶ πυ­ρὸς γλωτ­τή­μα­σι,
Νεί­μας τὸ Πνεῦ­μα Χρι­στός, ὡς ὑ­πέ­σχε­το.

ᾨ­δὴ γ´. Ὁ Εἱρ­μός.

» Τὴν ἐξ ὕ­ψους δύ­να­μιν τοῖς Μα­θη­ταῖς, Χρι­στέ, ἕ­ως ἂν ἐν­δύ­ση­σθε ἔ­φης, κα­θί­σα­τε ἐν Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ· ἐ­γὼ δὲ ὡς ἐ­μὲ Πα­ρά­κλη­τον ἄλ­λον, Πνεῦ­μα τὸ ἐ­μόν τε καὶ Πα­τρὸς ἀ­πο­στε­λῶ, ἐν ᾧ στε­ρε­ω­θή­σε­σθε. (δίς)

Τρο­πά­ρι­ον.

τοῦ θεί­ου Πνεύ­μα­τος ἐ­πι­δη­μή­σα­σα δύ­να­μις, τὴν με­ρι­σθεῖ­σαν πά­λαι φω­νήν, κα­κῶς ὁ­μο­νο­η­σάν­των, εἰς μί­αν ἁρ­μο­νί­αν θεί­ως συ­νῆ­ψε, γνῶ­σιν συ­νε­τί­ζου­σα πι­στοὺς τῆς Τρι­ά­δος, ἐν ᾗ ἐ­στε­ρε­ώ­θη­μεν. (δίς)

Εἱρ­μὸς ἄλ­λος.

» ῤ­ῥη­ξε γα­στρὸς ἠ­τε­κνω­μέ­νης πέ­δας,
» ­βριν τε δυ­σκά­θε­κτον εὐ­τε­κνου­μέ­νης,
» Μό­νη προ­σευ­χὴ τῆς Προ­φή­τι­δος πά­λαι
» ν­νης, φε­ρού­σης πνεῦ­μα συν­τε­τριμ­μέ­νον,
» Πρὸς τὸν δυ­νά­στην, καὶ Θε­ὸν τῶν γνώ­σε­ων. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

Δό­ξα.
­λη­πτός ἐ­στιν ἡ Θε­αρ­χι­κω­τά­τη·
ή­τρας γὰρ ἐ­ξέ­φη­νε τοὺς ἀ­γραμ­μά­τους,
­λις σο­φι­στὰς συ­στο­μί­ζον­τας λό­γῳ,
Καὶ τῆς βα­θεί­ας νυ­κτὸς ἐ­ξαι­ρου­μέ­νους,
Λα­οὺς ἀ­πεί­ρους, ἀ­στρα­πῇ τοῦ Πνεύ­μα­τος.
Καὶ νῦν.
ν ἐκ­πο­ρευ­τὸν ἐξ ἀ­γεν­νή­του φά­ους,
Τὸ παν­σθε­νουρ­γό­φω­τον ἄ­φθι­τον σέ­λας,
Οὗ τὴν δι᾿ Υἱ­οῦ πα­τρι­κῆς ἐ­ξου­σί­ας,
Νῦν ἐμ­φα­νί­ζει συμ­φυ­ῆ φρυ­κτω­ρί­αν,
Πυ­ρῶ­δες ἦ­χος ἐν Σι­ὼν τοῖς ἔ­θνε­σιν.

Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Ὅ­τι σὺ εἶ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν...

* * *

ΜΕΣΩΔΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ

Τῆς Ἑ­ορ­τῆς. Ἦ­χος πλ. δ´. Τὸ προ­στα­χθέν.

Οἱ τοῦ Σω­τῆ­ρος ἐ­ρα­σταὶ χα­ρᾶς ἐ­πλή­σθη­σαν, καὶ θάρ­σος ἔ­λα­βον, οἱ πρῴ­ην δει­λι­ῶν­τες, ὡς τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον σή­με­ρον ἐξ ὕ­ψους, κα­τῆλ­θεν ἐ­πὶ τὸν οἶ­κον τῶν Μα­θη­τῶν, καὶ ἄλ­λος ἄλ­λα ἐ­λά­λει πρὸς τοὺς λα­ούς· γλῶσ­σαι γὰρ δι­ε­σπά­ρη­σαν, ὁ­ρώ­με­ναι ὡ­σεὶ πυ­ρός, καὶ τού­τους οὐ κα­τέ­φλε­ξαν, ἀλ­λὰ μᾶλ­λον ἐ­δρό­σι­σαν.

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Τὸ αὐ­τό.

* * *

ᾨ­δὴ δ´. Ὁ Εἱρ­μός.

» Κα­τα­νο­ῶν ὁ Προ­φή­της, τὴν ἐπ᾿ ἐ­σχά­των σου Χρι­στὲ ἔ­λευ­σιν, ἀ­νε­βό­α· τὴν σὴν εἰ­σα­κή­κο­α Κύ­ρι­ε δυ­να­στεί­αν, ὅ­τι πάν­τας τοῦ σῶ­σαι, τοὺς χρι­στούς σου ἐ­λή­λυ­θας. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

ἐν Προ­φή­ταις λα­λή­σας, καὶ δι­ὰ νό­μου κη­ρυ­χθείς, πρῴ­ην τοῖς ἀ­τε­λέ­σι, Θε­ὸς ἀ­λη­θὴς ὁ Πα­ρά­κλη­τος, τοῖς τοῦ Λό­γου ὑ­πη­ρέ­ταις καὶ μάρ­τυ­σι, γνω­ρί­ζε­ται σή­με­ρον.
Σῆ­μα Θε­ό­τη­τος φέ­ρον, τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις ἐν πυ­ρί, Πνεῦ­μα κα­τε­με­ρί­σθη, καὶ ξέ­ναις ἐν γλώσ­σαις ἐ­νέ­φη­νεν, ὡς πα­τρό­θεν θεῖ­ον σθέ­νος, ἐρ­χό­με­νον ἐ­στὶν αὐ­το­κέ­λευ­στον.

Εἱρ­μὸς ἄλ­λος.

» ­ναξ ἀ­νά­κτων, οἶ­ος ἐξ οἴ­ου μό­νος,
» Λό­γος προ­ελ­θών, Πα­τρὸς ἐξ ἀ­ναι­τί­ου.
» Ἰ­σο­σθε­νές σου Πνεῦ­μα τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις,
» Νη­μερ­τὲς ἐ­ξέ­πεμ­ψας ὡς εὐ­ερ­γέ­της,
» ᾌ­δου­σι· Δό­ξα τῷ κρά­τει σου, Κύ­ρι­ε.

Τρο­πά­ρι­α.

Λου­τρὸν τὸ θεῖ­ον τῆς πα­λιγ­γε­νε­σί­ας,
Λό­γῳ κε­ραν­νὺς συν­τε­θει­μέ­νῃ φύ­σει,
μ­βρο­βλυ­τεῖς μοι ῥεῖ­θρον ἐξ ἀ­κη­ρά­του
Νε­νυγ­μέ­νης σου πλευ­ρᾶς, ὦ Θε­οῦ Λό­γε,
­πι­σφρα­γί­ζων τῇ ζέ­σει τοῦ Πνεύ­μα­τος.
Δό­ξα.
Κάμ­πτει τὰ πάν­τα τῷ Πα­ρα­κλή­τῳ γό­νυ,
Γό­νῳ τε Πα­τρός, Πα­τρὶ συμ­φυ­ε­στά­τῳ·
ν γὰρ προ­σώ­ποις οἶ­δε τριτ­τοῖς οὐ­σί­αν,
Νη­μερ­τές, ἀ­πρό­σι­τον, ἄ­χρο­νον, μί­αν·
­λαμ­ψε φῶς γὰρ ἡ χά­ρις τοῦ Πνεύ­μα­τος.
Καὶ νῦν.
Τε­λεῖ­σθε πάν­τες τῇ Θε­αρ­χι­κω­τά­τῃ,
­σοι λα­τρευ­ταὶ τῆς τρι­φεγ­γοῦς οὐ­σί­ας·
­περ­φυ­ῶς τε­λεῖ γὰρ ὡς εὐ­ερ­γέ­της,
Καὶ πυρ­σο­λαμ­πεῖ Χρι­στὸς εἰς σω­τη­ρί­αν,
­λην πο­ρί­ζων τὴν χά­ριν τοῦ Πνεύ­μα­τος.

ᾨ­δὴ ε´. Ὁ Εἱρ­μός.

» Τὸ δι­ὰ τὸν φό­βον σου λη­φθὲν Κύ­ρι­ε, ἐν γα­στρὶ τῶν Προ­φη­τῶν, καὶ κυ­η­θὲν ἐ­πὶ τῆς γῆς πνεῦ­μα σω­τη­ρί­ας, ἀ­πο­στο­λι­κὰς καρ­δί­ας κτί­ζει κα­θα­ράς, καὶ ἐν τοῖς πι­στοῖς εὐ­θὲς ἐγ­και­νί­ζε­ται· φῶς γὰρ καὶ εἰ­ρή­νη, δι­ό­τι τὰ σὰ προ­στάγ­μα­τα. (δίς)

Τρο­πά­ρι­ον.

ἐ­πι­φοι­τή­σα­σα ἰ­σχὺς σή­με­ρον, αὕ­τη Πνεῦ­μα ἀ­γα­θόν· Πνεῦ­μα σο­φί­ας Θε­οῦ· Πνεῦ­μα ἐκ Πα­τρὸς ἐκ­πο­ρευ­τόν, καὶ δι᾿ Υἱ­οῦ πι­στοῖς ἡ­μῖν πε­φη­νός· με­τα­δο­τι­κόν, ἐν οἷς κα­τοι­κί­ζε­ται φύ­σει, τῆς ἐν ᾗ κα­το­πτεύ­ε­ται ἁ­γι­ό­τη­τος. (δίς)

Εἱρ­μὸς ἄλ­λος.

» Λυ­τή­ρι­ον κά­θαρ­σιν ἀμ­πλα­κη­μά­των,
» Πυ­ρί­πνο­ον δέ­ξα­σθε Πνεύ­μα­τος δρό­σον,
» τέ­κνα φω­τό­μορ­φα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας·
» Νῦν ἐκ Σι­ὼν γὰρ ἐ­ξε­λή­λυ­θε νό­μος,
» γλωσ­σο­πυρ­σό­μορ­φος Πνεύ­μα­τος χά­ρις.

Τρο­πά­ρι­α.

Δό­ξα.
Κα­θώς περ εὐ­δό­κη­σεν αὐ­τε­ξου­σί­ως,
­δέ­σπο­τον κά­τει­σι Πνεῦ­μα πα­τρό­θεν,
Σο­φί­ζον ἐν γλώσ­σῃ­σι τοὺς Ἀ­πο­στό­λους
­πι­σφρα­γί­ζον τὸν φε­ρέ­σβι­ον Λό­γον,
Πα­τρο­σθε­νὲς ξύμ­μορ­φον, ὃν Σω­τὴρ ἔ­φη.
Καὶ νῦν.
­ῆ­το τὰς φρέ­νας μὲν ἐξ ἁ­μαρ­τί­ας,
Χ᾿ αὑ­τῷ κα­τε­σκεύ­α­ζε τῶν Ἀ­πο­στό­λων,
Θε­ὸς Λό­γος πάν­ταρ­χος, ἄ­χραν­τον δό­μον·
­μο­σθε­νοῦς δὲ καὶ συ­νου­σι­ου­μέ­νου,
Νῦν ἐγ­κα­τοι­κί­ζε­ται Πνεύ­μα­τος φά­ος.

ᾨ­δὴ στ´. Ὁ Εἱρ­μός.

» Ναυ­τι­ῶν τῷ σά­λῳ, τῶν βι­ο­τι­κῶν με­λη­μά­των, συμ­πλό­οις πον­τού­με­νος ἁ­μαρ­τί­αις, καὶ ψυ­χο­φθό­ρῳ ­θη­ρὶ προσ­ρι­πτού­με­νος, ὡς ὁ Ἰ­ω­νᾶς Χρι­στὲ βο­ῶ σοι· Ἐκ θα­να­τη­φό­ρου με βυ­θοῦ ἀ­νά­γα­γε. (δίς)

Τρο­πά­ρι­ον.

κ τοῦ Πνεύ­μα­τός σου, σάρ­κα ἐ­πὶ πᾶ­σαν, ὡς εἶ­πας, πλου­σί­ως ἐ­ξέ­χε­ας, καὶ ἐ­πλη­ρώ­θη τῆς σῆς ἡ σύμ­πα­σα γνώ­σε­ως Κύ­ρι­ε· ὅ­τι ἐκ Πα­τρὸς Υἱ­ὸς ἀῤ­ῥεύ­στως ἔ­φυς, καὶ τὸ Πνεῦ­μα ἀ­με­ρί­στως πρό­ει­σιν. (δίς)

Εἱρ­μὸς ἄλ­λος.

» ­λα­σμὸς ἡ­μῖν Χρι­στὲ καὶ σω­τη­ρί­α,
» Δε­σπό­της ἔ­λαμ­ψας ἐκ τῆς Παρ­θέ­νου,
» ν᾿ ὡς Προ­φή­την θη­ρὸς ἐκ θα­λατ­τί­ου,
» Στέρ­νων Ἰ­ω­νᾶν, τῆς φθο­ρᾶς δι­αρ­πά­σῃς,
» ­λον τὸν Ἀ­δάμ, παγ­γε­νῆ πε­πτω­κό­τα. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

Δό­ξα.
­μερ­τὸν ἡ­μῖν εὐ­θὲς ἐν τοῖς ἐγ­κά­τοις,
Αἰ­ω­νί­ως ἕ­ξου­σι Πνεῦ­μα και­νί­σαις,
Πα­τρο­προ­βλή­τως πάν­το­τε ξυ­νημ­μέ­νον,
­λης ἀ­πε­χθοῦς καυ­στι­κῶν μο­λυ­σμά­των,
ύ­που τε φρε­νῶν ῥυ­πτι­κὸν Παν­το­κρά­τορ.
Καὶ νῦν.
­ρε­κτὸν ἀ­ξί­ω­μα τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις,
Σι­ω­νί­ταις μί­μνου­σι σὴν πα­ρου­σί­αν,
Γνώ­ρι­σμα Πνεῦ­μα πα­τρο­γεν­νή­του Λό­γου,
Λέ­σχην ἀ­πη­νῆ τῶν ἐ­θνῶν ποπ­πυ­σμά­των,
­κι­στα δει­κνύς, πυρ­πνό­ως κα­θι­δρύ­εις.

Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Σὺ γὰρ εἶ ὁ Βα­σι­λεύς...

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ, ΟΙΚΟΣ, ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

Κον­τά­κι­ον καὶ Οἶκος τῆς Πεν­τη­κο­στῆς.

Κον­τά­κι­ον. Ἦ­χος πλ. δ´.

­τε κα­τα­βὰς τὰς γλώσ­σας συ­νέ­χε­ε, δι­ε­μέ­ρι­ζεν ἔ­θνη ὁ Ὕ­ψι­στος· ὅ­τε τοῦ πυ­ρὸς τὰς γλώσ­σας δι­έ­νει­μεν, εἰς ἑ­νό­τη­τα πάν­τας ἐ­κά­λε­σε· καὶ συμ­φώ­νως δο­ξά­ζο­μεν τὸ Πα­νά­γι­ον Πνεῦ­μα.

Ὁ Οἶ­κος.

Τα­χεῖ­αν καὶ στα­θη­ρὰν δί­δου πα­ρα­μυ­θί­αν τοῖς δού­λοις σου, Ἰ­η­σοῦ, ἐν τῷ ἀ­κη­δι­ά­σαι τὰ πνεύ­μα­τα ἡ­μῶν· μὴ χω­ρί­ζου τῶν ψυ­χῶν ἡ­μῶν ἐν θλί­ψε­σι, μὴ μα­κρύ­νου τῶν φρε­νῶν ἡ­μῶν ἐν πε­ρι­στά­σε­σιν, ἀλ­λὰ ἀ­εὶ ἡ­μᾶς πρό­φθα­σον. Ἔγ­γι­σον ἡ­μῖν, ἔγ­γι­σον ὁ παν­τα­χοῦ· ὥς περ καὶ τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις σου πάν­το­τε συ­νῇς, οὕ­τω καὶ τοῖς σὲ πο­θοῦ­σιν ἕ­νω­σον σαυ­τὸν Οἰ­κτίρ­μον, ἵ­να συ­νημ­μέ­νοι σοι ὑ­μνῶ­μεν, καὶ δο­ξο­λο­γῶ­μεν τὸ πα­νά­γι­όν σου Πνεῦ­μα.

Συ­να­ξά­ρι­ον.

Τῇ Γ´ τοῦ αὐ­τοῦ μη­νὸς μνή­μη τοῦ Ἁ­γί­ου Μάρ­τυ­ρος Λου­κιλ­λι­α­νοῦ, Παύ­λης, καὶ τῶν σὺν αὐ­τοῖς νη­πί­ων, Κλαυ­δί­ου, Ὑ­πα­τί­ου, Παύ­λου καὶ Δι­ο­νυ­σί­ου.
Στίχ. Λου­κιλ­λι­α­νὸς σὺν Παῦ­λα τε νη­πί­οις,
Αἵ­μα­τι ὠ­νή­σαν­το Μαρ­τύ­ρων στέ­φη.
Σταυ­ρῷ ἀμ­φὶ τρί­την Λου­κιλ­λι­α­νὸς τε­τά­νυ­στο.
Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, μνή­μη τοῦ ἐν Ἁ­γί­οις Πα­τρὸς ἡ­μῶν Ἀ­θα­να­σί­ου τοῦ θαυ­μα­τουρ­γοῦ.
Στίχ. Ἀ­θα­να­σί­ῳ ἀ­θα­να­σί­ας στέ­φος,
Ὁ­σι­ό­της καὶ τὰ θαύ­μα­τα πέ­λει.
Ὁ­σί­α Ἱ­ε­ρί­α ἐν εἰ­ρή­νῃ τε­λει­οῦ­ται.
Στίχ. Οὖ­σα φρο­νου­σῶν τοῦ μέ­ρους Ἱ­ε­ρί­α,
Νυμ­φῶ­νος οὐκ ἔ­μει­νεν ἔ­ξω Κυ­ρί­ου.
Ὅ­σι­ος Πάπ­πος ἐν εἰ­ρή­νῃ τε­λει­οῦ­ται.
Στίχ. Τέ­θνη­κεν Πάπ­πος, οὐ­χὶ πάπ­πος ἐγ­γό­νων,
Πα­τὴρ δὲ μᾶλ­λον ἀ­ρε­τῶν θυ­γα­τέ­ρων.
Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, Κυ­ρι­α­κῇ ὀ­γδό­ῃ ἀ­πὸ τοῦ Πά­σχα, τὴν ἁ­γί­αν Πεν­τη­κο­στὴν ἑ­ορ­τά­ζο­μεν.
Στίχ. Πνο­ῇ βι­αί­ᾳ γλωσ­σο­πυρ­σεύ­τως νέ­μει,
Χρι­στὸς τὸ θεῖ­ον Πνεῦ­μα τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις.
Ἐκ­κέ­χυ­ται με­γά­λῳ ἑ­νὶ ἤ­μα­τι Πνεῦμ᾿ ἁ­λι­εῦ­σι.
Ταῖς τῶν ἁ­γί­ων Ἀ­πο­στό­λων πρε­σβεί­αις, Χρι­στὲ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. Ἀ­μήν.

* * *

ᾨ­δὴ ζ´. Ὁ Εἱρ­μός.

» Οἱ ἐν κα­μί­νῳ τοῦ πυ­ρὸς ἐμ­βλη­θέν­τες ὅ­σι­οι Παῖ­δες, τὸ πῦρ εἰς δρό­σον με­τέ­βα­λον, δι­ὰ τῆς ὑ­μνῳ­δί­ας, οὕ­τω βο­ῶν­τες· Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ Κύ­ρι­ε, ὁ Θε­ὸς τῶν Πα­τέ­ρων ἡ­μῶν. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

η­το­ρευ­όν­των τὰ θεῖ­α με­γα­λεῖ­α τῶν Ἀ­πο­στό­λων, τοῦ Πνεύ­μα­τος ἡ ἐ­νέρ­γει­α, ἐ­νο­μί­ζε­το μέ­θη τοῖς ἀ­πι­στοῦ­σι, δι᾿ ἧς Τρι­ὰς γνω­ρί­ζε­ται, εἷς Θε­ὸς τῶν Πα­τέ­ρων ἡ­μῶν.
Τὴν ἀ­δι­αί­ρε­τον φύ­σιν ὀρ­θο­δό­ξως θε­ο­λο­γοῦ­μεν, Θε­ὸν Πα­τέ­ρα τὸν ἄ­ναρ­χον, τῆς αὐ­τῆς ἐ­ξου­σί­ας Λό­γον καὶ Πνεῦ­μα, Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, κρά­ζον­τες, ὁ Θε­ὸς τῶν Πα­τέ­ρων ἡ­μῶν.

Εἱρ­μὸς ἄλ­λος.

» Σύμ­φω­νον ἐ­θρό­η­σεν ὀρ­γά­νων μέ­λος,
» Σέ­βειν τὸ χρυ­σό­τευ­κτον ἄ­ψυ­χον βρέ­τας·
» τοῦ Πα­ρα­κλή­του δὲ φω­σφό­ρος χά­ρις,
» Σε­βα­σμι­ά­ζει τοῦ βο­ᾶν· Τρι­ὰς μό­νη,
» ­σο­σθε­νής, ἄ­ναρ­χος, εὐ­λο­γη­τὸς εἶ.

Τρο­πά­ρι­α.

Φω­νὴν προ­φη­τό­φθεγ­κτον ἠ­γνο­η­κό­τες,
­φα­σκον οἰ­νό­τευ­κτον ἄ­φρο­νες μέ­θην,
ή­σεις ξε­νη­κού­σθη­σαν ὡς Ἀ­πο­στό­λων·
Οἱ εὐ­σε­βεῖς δέ, σοὶ βο­ῶ­μεν ἐν­θέ­ως·
Νε­ουρ­γέ τοῦ σύμ­παν­τος, εὐ­λο­γη­τὸς εἶ.
Δό­ξα.
Θέ­σπιν κα­τε­βρόν­τη­σεν ὁ βλέ­πων ὄ­πα,
ν­θους Ἰ­ω­ὴλ τοῦ θε­αρ­χι­κω­τά­του,
Οἷς ἐκ­χε­ῶ, φή­σαν­τος οἷ­ά περ Λό­γου,
Τοῦ Πνεύ­μα­τός μου, συμ­βο­ή­σου­σι· Φύ­σις,
τρισ­σο­φεγ­γό­φω­τος, εὐ­λο­γη­τὸς εἶ.
Καὶ νῦν.
Τριτ­τὴ μὲν εὐ­μοί­ρη­σεν ὡ­ρῶν τὴν χά­ριν,
­πως ὑ­πεμ­φή­νει­ε τρεῖς ὑ­πο­στά­σεις,
Σέ­βειν ἐν ἁ­πλό­τη­τι τῆς ἐ­ξου­σί­ας·
λλ᾿ ἐν μι­ᾷ νῦν ἡ­με­ρῶν τῇ Κυ­ρί­ᾳ,
Υἱ­ὸς Πα­τήρ, καὶ Πνεῦ­μα, εὐ­λο­γη­τὸς εἶ.

ᾨ­δὴ η´. Ὁ Εἱρ­μός.

» ­φλε­κτος πυ­ρὶ ἐν Σι­νᾷ προ­σο­μι­λοῦ­σα, βά­τος Θε­ὸν ἐ­γνώ­ρι­σε, τῷ βρα­δυ­γλώσ­σῳ καὶ δυ­σή­χῳ Μω­σεῖ· καὶ Παῖ­δας ζῆ­λος Θε­οῦ, τρεῖς ἀ­να­λώ­τους τῷ πυ­ρὶ ὑ­μνῳ­δοὺς ἔ­δει­ξε· Πάν­τα τὰ ἔρ­γα τὸν Κύ­ρι­ον ὑ­μνεῖ­τε, καὶ ὑ­πε­ρυ­ψοῦ­τε εἰς πάν­τας τοὺς αἰ­ῶ­νας. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

Ζω­τι­κῆς ἐξ ὕ­ψους βι­αί­ας φε­ρο­μέ­νης, ἠ­χη­τι­κῶς τοῦ Πνεύ­μα­τος τοῦ πα­να­γί­ου, ἁ­λι­εῦ­σι πνο­ῆς, πυ­ρί­νων εἴ­δει γλωσ­σῶν, τὰ με­γα­λεῖ­α τοῦ Θε­οῦ ἐῤ­ῥη­το­ρεύ­ον­το· Πάν­τα τὰ ἔρ­γα τὸν Κύ­ρι­ον ὑ­μνεῖ­τε, καὶ ὑ­πε­ρυ­ψοῦ­τε εἰς πάν­τας τοὺς αἰ­ῶ­νας.
Οἱ μὴ θι­γο­μέ­νῳ προ­βαί­νον­τες ἐν ὄ­ρει, μὴ πε­φρι­κό­τες πῦρ δει­μα­τοῦν, δεῦ­τε καὶ στῶ­μεν ἐν τῷ ὄ­ρει Σι­ών, ἐν πό­λει ζῶν­τος Θε­οῦ, πνευ­μα­το­φό­ροις Μα­θη­ταῖς νῦν συγ­χο­ρεύ­ον­τες· Πάν­τα τὰ ἔρ­γα τὸν Κύ­ρι­ον ὑ­μνεῖ­τε, καὶ ὑ­πε­ρυ­ψοῦ­τε εἰς πάν­τας τοὺς αἰ­ῶ­νας.

Εἱρ­μὸς ἄλ­λος.

» Λύ­ει τὰ δε­σμὰ καὶ δρο­σί­ζει τὴν φλό­γα,
» τρισ­σο­φεγ­γὴς τῆς θε­αρ­χί­ας τύ­πος,
» ­μνοῦ­σι Παῖ­δες, εὐ­λο­γεῖ δὲ τὸν μό­νον,
» Σω­τῆ­ρα καὶ παν­τουρ­γόν, ὡς εὐ­ερ­γέ­την,
» δη­μι­ουρ­γη­θεῖ­σα σύμ­πα­σα κτί­σις.

Τρο­πά­ρι­α.

Μνή­μην ὁ Χρι­στὸς τῶν βρο­τοσ­σό­ων ἐ­πῶν,
πα­τρα­κου­σθεὶς τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις ἔ­φη,
Τὸ Πνεῦ­μα τεύ­χει γλωσ­σο­πυρ­σεύ­τῳ θέ­ᾳ,
­φί­ζον· εὐ­λο­γη­τὸν οἰ­κει­ου­μέ­νη,
λ­λο­τρι­ω­μέ­νη δὲ μέλ­πει σε κτί­σις.
Δό­ξα.
Σω­τη­ρι­ω­δῶς, αὐ­το­δε­σπό­τως ἰ­όν,
Φῶς αὐ­το­λαμ­πές, καὶ πα­ρε­κτι­κὸν φά­ους,
­πάρ­χον, ἦ­κες ἐμ­φο­ροῦν Ἀ­πο­στό­λοις,
Τι­μῆ­εν ὡς ἄ­η­μα· τοῖς σοῖς οἰ­κέ­ταις,
Λε­λι­πα­ρη­μέ­νον δὲ Πνεῦ­μα προσ­νέ­μοις.
Καὶ νῦν.
­σε Προ­φη­τῶν πνευ­μα­τέμ­φο­ρον στό­μα,
Σὴν σω­μα­τω­δῶς, ὦ μέ­δων, ἐν­δη­μί­αν,
Καὶ Πνεῦ­μα κόλ­πων πα­τρι­κῶν προ­ηγ­μέ­νον,
­κτι­στο­συμ­πλα­στουρ­γο­σύν­θρο­νον σέ­θεν,
­εὶς ἐ­ναν­θρω­πή­σε­ως πι­στοῖς σέ­βας.

* * *

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ

Τῆς Πεν­τη­κο­στῆς (Πε­ζαὶ καὶ ἰ­αμ­βι­καί)

Ψάλ­λον­ται ἀμ­φό­τε­ραι τῇ Κυ­ρι­α­κῇ τῆς Πεν­τη­κο­στῆς καὶ εἰς τὴν ἀ­πό­δο­σιν αὐ­τῆς, μό­ναι δὲ αἱ ἰ­αμ­βι­καὶ ἀ­πὸ τῆς Ἀ­να­λή­ψε­ως μέ­χρι τῆς ἀ­πο­δό­σε­ως αὐ­τῆς καὶ ἀ­πὸ τῆς Δευ­τέ­ρας τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος μέ­χρι τῆς Πα­ρα­σκευ­ῆς με­τὰ τὴν Πεν­τη­κο­στήν.

ᾨ­δὴ α´. Ἦ­χος βα­ρύς.

Πόν­τῳ * ἐ­κά­λυ­ψε Φα­ρα­ὼ σὺν ἅρ­μα­σιν * ὁ συν­τρί­βων πο­λέ­μους * ἐν ὑ­ψη­λῷ βρα­χί­ο­νι· * ᾄ­σω­μεν αὐ­τῷ, * ὅ­τι δε­δό­ξα­σται.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

Θεί­ῳ κα­λυ­φθεὶς * ὁ βρα­δύ­γλωσ­σος γνό­φῳ,
ρ­ρη­τό­ρευ­σε * τὸν θε­ό­γρα­φον νό­μον·
­λὺν γὰρ ἐ­κτι­νά­ξας * ὄμ­μα­τος νό­ου,
­ρᾷ τὸν ὄν­τα * καὶ μυ­εῖ­ται Πνεύ­μα­τος
Γνῶ­σιν, γε­ραί­ρων * ἐν­θέ­οις τοῖς ᾄ­σμα­σιν.

ᾨ­δὴ γ´. Ἦ­χος βα­ρύς.

Τὴν ἐξ ὕ­ψους δύ­να­μιν * τοῖς μα­θη­ταῖς, Χρι­στέ, * ἕ­ως ἂν ἐν­δύ­ση­σθε, ἔ­φης, * κα­θί­σα­τε ἐν Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ· * ἐ­γὼ δὲ ὡς ἐ­μὲ Πα­ρά­κλη­τον ἄλ­λον, * Πνεῦ­μα τὸ ἐ­μόν τε * καὶ Πα­τρὸς ἀ­πο­στε­λῶ, * ἐν ᾧ στε­ρε­ω­θή­σε­σθε.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

ρ­ρη­ξε γα­στρὸς * ἠ­τε­κνω­μέ­νης πέ­δας,
­βριν τε δυ­σκά­θε­κτον * εὐ­τε­κνου­μέ­νης,
Μό­νη προ­σευ­χὴ * τῆς προ­φή­τι­δος πά­λαι
ν­νης, φε­ρού­σης * πνεῦ­μα συν­τε­τριμ­μέ­νον,
Πρὸς τὸν δυ­νά­στην * καὶ Θε­ὸν τῶν γνώ­σε­ων.

ᾨ­δὴ δ´. Ἦ­χος βα­ρύς.

Κα­τα­νο­ῶν ὁ προ­φή­της * τὴν ἐπ᾿ ἐ­σχά­των σου, Χρι­στέ, * ἔ­λευ­σιν, ἀ­νε­βό­α· * Τὴν σὴν εἰ­σα­κή­κο­α, Κύ­ρι­ε, * δυ­να­στεί­αν, ὅ­τι πάν­τας * τοῦ σῶ­σαι τοὺς χρι­στούς σου ἐ­λή­λυ­θας.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

­ναξ ἀ­νά­κτων, * οἷ­ος ἐξ οἵ­ου μό­νος,
Λό­γος προ­ελ­θὼν * Πα­τρὸς ἐξ ἀ­ναι­τί­ου,
­σο­σθε­νές σου * Πνεῦ­μα τοῖς ἀ­πο­στό­λοις
Νη­μερ­τὲς ἐ­ξέ­πεμ­ψας * ὡς εὐ­ερ­γέ­της,
­δου­σι· Δό­ξα * τῷ κρά­τει σου, Κύ­ρι­ε.

ᾨ­δὴ ε´. Ἦ­χος βα­ρύς.

Τὸ δι­ὰ τὸν φό­βον σου * λη­φθέν, Κύ­ρι­ε, * ἐν γα­στρὶ τῶν προ­φη­τῶν * καὶ κυ­η­θὲν ἐ­πὶ τῆς γῆς * Πνεῦ­μα σω­τη­ρί­ας, * ἀ­πο­στο­λι­κὰς καρ­δί­ας * κτί­ζει κα­θα­ρὰς * καὶ ἐν τοῖς πι­στοῖς * εὐ­θὲς ἐγ­και­νί­ζε­ται· * φῶς γὰρ καὶ εἰ­ρή­νη * δι­ό­τι τὰ σὰ προ­στάγ­μα­τα.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

Λυ­τή­ρι­ον κά­θαρ­σιν * ἀμ­πλα­κη­μά­των,
Πυ­ρί­πνο­ον δέ­ξα­σθε * Πνεύ­μα­τος δρό­σον,
τέ­κνα φω­τό­μορ­φα * τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας·
Νῦν ἐκ Σι­ὼν γὰρ * ἐ­ξε­λή­λυ­θε νό­μος,
γλωσ­σο­πυρ­σό­μορ­φος * Πνεύ­μα­τος χά­ρις.

ᾨ­δὴ στ´. Ἦ­χος βα­ρύς.

Ναυ­τι­ῶν τῷ σά­λῳ * τῶν βι­ο­τι­κῶν με­λη­μά­των, * συμ­πλό­οις πον­τού­με­νος ἁ­μαρ­τί­αις * καὶ ψυ­χο­φθό­ρῳ θη­ρὶ προσ­ρι­πτού­με­νος, * ὡς ὁ Ἰ­ω­νᾶς, Χρι­στέ, βο­ῶ σοι· * Ἐκ θα­να­τη­φό­ρου με βυ­θοῦ ἀ­νά­γα­γε.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

­λα­σμὸς ἡ­μῖν, * Χρι­στέ, καὶ σω­τη­ρί­α
Δε­σπό­της ἔ­λαμ­ψας * ἐκ τῆς Παρ­θέ­νου,
ν᾿, ὡς προ­φή­την * θη­ρὸς ἐκ θα­λατ­τί­ου
Στέρ­νων Ἰ­ω­νᾶν, * τῆς φθο­ρᾶς δι­αρ­πά­σῃς
­λον τὸν Ἀ­δὰμ * παγ­γε­νῆ πε­πτω­κό­τα.

ᾨ­δὴ ζ´. Ἦ­χος βα­ρύς.

Οἱ ἐν κα­μί­νῳ τοῦ πυ­ρὸς * ἐμ­βλη­θέν­τες ὅ­σι­οι παῖ­δες * τὸ πῦρ εἰς δρό­σον με­τέ­βα­λον * δι­ὰ τῆς ὑ­μνῳ­δί­ας, * οὕ­τω βο­ῶν­τες· * Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε, * ὁ Θε­ὸς τῶν πα­τέ­ρων ἡ­μῶν.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

Σύμ­φω­νον ἐ­θρό­η­σεν * ὀρ­γά­νων μέ­λος
Σέ­βειν τὸ χρυ­σό­τευ­κτον * ἄ­ψυ­χον βρέ­τας·
τοῦ Πα­ρα­κλή­του δὲ * φω­σφό­ρος χά­ρις
Σε­βα­σμι­ά­ζει * τοῦ βο­ᾶν· Τρι­ὰς μό­νη,
­σο­σθε­νής, ἄ­ναρ­χος, * εὐ­λο­γη­τὸς εἶ.

ᾨ­δὴ η´. Ἦχος βαρύς.

Αἰ­νοῦ­μεν, εὐ­λο­γοῦ­μεν, καὶ προ­σκυ­νοῦ­μεν
τὸν Κύ­ρι­ον, * ὑ­μνοῦν­τες καὶ ὑ­πε­ρυ­ψοῦν­τες αὐ­τὸν εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας.
­φλε­κτος πυ­ρὶ * ἐν Σι­νᾷ προ­σο­μι­λοῦ­σα * βά­τος Θε­ὸν ἐ­γνώ­ρι­σε * τῷ βρα­δυ­γλώσ­σῳ καὶ δυ­σή­χῳ Μω­σῇ· * καὶ παῖ­δας ζῆ­λος Θε­οῦ * τρεῖς ἀ­να­λώ­τους τῷ πυ­ρὶ * ὑ­μνῳ­δοὺς ἔ­δει­ξε· * Πάν­τα τὰ ἔρ­γα Κυ­ρί­ου * τὸν Κύ­ρι­ον ὑ­μνεῖ­τε * καὶ ὑ­πε­ρυ­ψοῦ­τε * εἰς πάν­τας τοὺς αἰ­ῶ­νας.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

Λύ­ει τὰ δε­σμὰ * καὶ δρο­σί­ζει τὴν φλό­γα
τρισ­σο­φεγ­γὴς * τῆς θε­αρ­χί­ας τύ­πος.
­μνοῦ­σι παῖ­δες, * εὐ­λο­γεῖ δὲ τὸν μό­νον
Σω­τῆ­ρα καὶ παν­τουρ­γὸν * ὡς εὐ­ερ­γέ­την
δη­μι­ουρ­γη­θεῖ­σα * σύμ­πα­σα κτί­σις.

* * *

Ὁ δι­ά­κο­νος· Τὴν Θε­ο­τό­κον καὶ μη­τέ­ρα τοῦ φω­τός, ἐν ὕ­μνοις τι­μῶν­τες με­γα­λύ­νο­μεν.

Η ῼΔΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἡ Τι­μι­ω­τέ­ρα οὐ στι­χο­λο­γεῖ­ται.

Ἐκ τῶν Κα­νό­νων τῆς Ἑ­ορ­τῆς.

Ἀν­τὶ τῆς στι­χο­λο­γί­ας τῆς ᾠ­δῆς τῆς Θε­ο­τό­κου, ψάλ­λε­ται ἡ θ´ ᾠ­δὴ τῶν κα­νό­νων [τοῦ μὲν α´ με­τὰ στί­χου «Δό­ξα σοι, ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, δό­ξα σοι», τοῦ δὲ β´ με­τὰ τοῦ με­γα­λυ­να­ρί­ου «Ἀ­πό­στο­λοι τὴν χά­ριν τοῦ Πα­ρα­κλή­του, λα­βόν­τες ἐ­ξε­πλήτ­τον­το, ἑ­τέ­ραις γλώσ­σαις λα­λοῦν­τες, κα­θὼς τὸ Πνεῦ­μα ἐ­δί­δου».

ᾨ­δὴ θ´. Ὁ Εἱρ­μός.

» Μὴ τῆς φθο­ρᾶς δι­α­πεί­ρᾳ κυ­ο­φο­ρή­σα­σα, καὶ παν­τε­χνή­μο­νι Λό­γῳ σάρ­κα δα­νεί­σα­σα, Μῆ­τερ ἀ­πεί­ραν­δρε, Παρ­θέ­νε Θε­ο­τό­κε, δο­χεῖ­ον τοῦ ἀ­στέ­κτου, χω­ρί­ον τοῦ ἀ­πεί­ρου Πλα­στουρ­γοῦ σου, σὲ με­γα­λύ­νο­μεν. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

­πι­πα­φλά­ζον­τος πά­λαι πυ­ρί­νου ἅρ­μα­τος, ὁ ζη­λω­τὴς καὶ πυ­ρί­πνους χαί­ρων ὀ­χού­με­νος, τὴν νῦν ἐ­κλάμ­ψα­σαν ἐ­πί­πνοι­αν ἐ­δή­λου, ἐξ ὕ­ψους Ἀ­πο­στό­λοις, ὑφ᾿ ἧς κα­τα­λαμ­φθέν­τες, τὴν Τρι­ά­δα πᾶ­σιν ἐ­γνώ­ρι­σαν.
Νό­μου τῶν φύ­σε­ων δί­χα ξέ­νον ἠ­κού­ε­το· τῶν Μα­θη­τῶν τῆς μι­ᾶς γὰρ φω­νῆς ἀ­πη­χου­μέ­νης, Πνεύ­μα­τος χά­ρι­τι, ποι­κί­λως, ἐ­νη­χοῦν­το, λα­οί, φυ­λαὶ καὶ γλῶσ­σαι, τὰ θεῖ­α με­γα­λεῖ­α, τῆς Τρι­ά­δος γνῶ­σιν μυ­ού­με­νοι.

Εἱρ­μὸς ἄλ­λος.

» Χαί­ροις Ἄ­νασ­σα, μη­τρο­πάρ­θε­νον κλέ­ος·
» ­παν γὰρ εὐ­δί­νη­τον εὔ­λα­λον στό­μα,
» η­τρεῦ­ον, οὐ σθέ­νει σε μέλ­πειν ἀ­ξί­ως·
» ­λιγ­γι­ᾷ δὲ νοῦς ἅ­πας σου τὸν τό­κον
» Νο­εῖν· ὅ­θεν σε συμ­φώ­νως δο­ξά­ζο­μεν. (δίς)

Τρο­πά­ρι­α.

Δό­ξα.
­δειν ἔ­οι­κε τὴν φυ­σί­ζω­ον Κό­ρην·
Μό­νη γὰρ ἐν δί­νῃ­σι κε­κρύ­φει Λό­γον,
Νο­σοῦ­σαν ἀλ­θαί­νον­τα τὴν βρο­τῶν φύ­σιν·
ς δε­ξι­οῖς κλι­σμοῖ­σι νῦν ἱ­δρυ­μέ­νος
Πα­τρός, πέ­πομ­φε τὴν χά­ριν τοῦ Πνεύ­μα­τος.
Καὶ νῦν.
­σοις ἔ­πνευ­σεν ἡ θε­όῤ­ῥυ­τος χά­ρις,
Λάμ­πον­τες, ἀ­στρά­πτον­τες, ἠλ­λοι­ω­μέ­νοι,
­θνεί­αν ἀλ­λοί­ω­σιν εὐ­πρε­πε­στά­την,
­σο­σθε­νοῦ­σαν τὴν ἄ­τμη­τον εἰ­δό­τες,
Σο­φὴν τρί­φεγ­γον οὐ­σί­αν δο­ξά­ζο­μεν.

Κα­τα­βα­σί­α.

ᾨ­δὴ θ´. Ἦ­χος βα­ρύς.

Μὴ τῆς φθο­ρᾶς δι­α­πεί­ρᾳ * κυ­ο­φο­ρή­σα­σα * καὶ παν­τε­χνή­μο­νι Λό­γῳ * σάρ­κα δα­νεί­σα­σα, * Μῆ­τερ ἀ­πεί­ραν­δρε, * Παρ­θέ­νε Θε­ο­τό­κε, * δο­χεῖ­ον τοῦ ἀ­στέ­κτου, * χω­ρί­ον τοῦ ἀ­πεί­ρου * πλα­στουρ­γοῦ σου, σὲ με­γα­λύ­νο­μεν.

Ἰ­αμ­βι­κή. Ἦ­χος δ´.

Χαί­ροις, ἄ­νασ­σα, * μη­τρο­πάρ­θε­νον κλέ­ος·
­παν γὰρ εὐ­δί­νη­τον * εὔ­λα­λον στό­μα
η­τρεῦ­ον οὐ σθέ­νει σε * μέλ­πειν ἀ­ξί­ως·
­λιγ­γι­ᾷ δὲ νοῦς * ἅ­πας σου τὸν τό­κον
Νο­εῖν· ὅ­θεν σε * συμ­φώ­νως δο­ξά­ζο­μεν.

Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Ὅ­τι σὲ αἰ­νοῦ­σι πᾶ­σαι αἱ δυ­νά­μεις...

* * *

ΤΑ ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ

Ἦ­χος γ´. Ὁ οὐ­ρα­νὸν τοῖς ἄ­στροις.

Τὸ πα­νά­γι­ον Πνεῦ­μα, τὸ προ­ϊ­ὸν ἐκ τοῦ Πα­τρός, καὶ δι᾿ Υἱ­οῦ ἐν­δη­μῆ­σαν, τοῖς ἀ­γραμ­μά­τοις Μα­θη­ταῖς, τοὺς σὲ Θε­ὸν ἐ­πι­γνόν­τας, σῶ­σον, ἁ­γί­α­σον πάν­τας. (δίς)

Ἕ­τε­ρον. Ἦ­χος ὁ αὐ­τός.

Φῶς ὁ Πα­τήρ, φῶς ὁ Λό­γος, φῶς καὶ τὸ ἅ­γι­ον Πνεῦ­μα, ὅ­περ ἐν γλώσ­σαις πυ­ρί­ναις, τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις ἐ­πέμ­φθη· καὶ δι᾿ αὐ­τοῦ πᾶς ὁ κό­σμος φω­τα­γω­γεῖ­ται, Τρι­ά­δα σέ­βειν ἁ­γί­αν.

* * *

ΑΙΝΟΙ

Ἦ­χος δ´.

Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον. Αἰ­νεῖ­τε τὸν Κύ­ρι­ον ἐκ τῶν οὐ­ρα­νῶν, αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν τοῖς ὑ­ψί­στοις. Σοὶ πρέ­πει ὕ­μνος τῷ Θε­ῷ.
Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τόν, πάν­τες οἱ ἄγ­γε­λοι αὐ­τοῦ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τόν, πᾶ­σαι αἱ δυ­νά­μεις αὐ­τοῦ. Σοὶ πρέ­πει ὕ­μνος τῷ Θε­ῷ.

Ἡ Στι­χο­λο­γί­α (Ψαλ­μοὶ ρμη´, ρμθ´) καί·

Ἱ­στῶ­μεν στί­χους δ´, καὶ ψάλ­λομεν τὰ πα­ρόν­τα Στι­χη­ρὰ Ἰ­δι­ό­με­λα δευ­τε­ροῦν­τες τὸ α´.

Ἦχος δ´.

Στίχ. α´. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐ­πὶ ταῖς δυ­να­στεί­αις αὐ­τοῦ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν κα­τὰ τὸ πλῆ­θος τῆς με­γα­λω­σύ­νης αὐ­τοῦ.
Πα­ρά­δο­ξα σή­με­ρον, εἶ­δον τὰ ἔ­θνη πάν­τα ἐν πό­λει Δαυ­ΐδ, ὅ­τε τὸ Πνεῦ­μα κα­τῆλ­θε τὸ ἅ­γι­ον ἐν πυ­ρί­ναις γλώσ­σαις, κα­θὼς ὁ θε­η­γό­ρος Λου­κᾶς ἀ­πε­φθέγ­ξα­το. Φη­σὶ γάρ· Συ­νηγ­μέ­νων τῶν Μα­θη­τῶν τοῦ Χρι­στοῦ, ἐ­γέ­νε­το ἦ­χος, κα­θά­περ φε­ρο­μέ­νης βι­αί­ας πνο­ῆς, καὶ ἐ­πλή­ρω­σε τὸν οἶ­κον, οὗ ἦ­σαν κα­θή­με­νοι· καὶ πάν­τες ἤρ­ξαν­το φθέγ­γε­σθαι, ξέ­νοις ῥή­μα­σι, ξέ­νοις δόγ­μα­σι, ξέ­νοις δι­δάγ­μα­σι, τῆς ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος.
Στίχ. β´. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν ἤ­χῳ σάλ­πιγ­γος· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν ψαλ­τη­ρί­ῳ καὶ κι­θά­ρᾳ.
Πα­ρά­δο­ξα σή­με­ρον, …
Στίχ. γ´. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν τυμ­πά­νῳ καὶ χο­ρῷ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν χορ­δαῖς καὶ ὀρ­γά­νῳ.
Τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, ἦν μὲν ἀ­εί, καὶ ἔ­στι καὶ ἔ­σται, οὔ­τε ἀρ­ξά­με­νον, οὔ­τε παυ­σό­με­νον, ἀλλ᾿ ἀ­εὶ Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ συν­τε­ταγ­μέ­νον, καὶ συ­να­ριθ­μού­με­νον· ζω­ή, καὶ ζω­ο­ποι­οῦν· φῶς καὶ φω­τὸς χο­ρη­γόν· αὐ­τά­γα­θον, καὶ πη­γὴ ἀ­γα­θό­τη­τος· δι᾿ οὗ Πα­τὴρ γνω­ρί­ζε­ται, καὶ Υἱ­ὸς δο­ξά­ζε­ται, καὶ πα­ρὰ πάν­των γι­νώ­σκε­ται, μί­α δύ­να­μις, μί­α σύν­τα­ξις, μί­α προ­σκύ­νη­σις, τῆς ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος.
Στίχ. δ´. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν κυμ­βά­λοις εὐ­ή­χοις· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν κυμ­βά­λοις ἀ­λα­λαγ­μοῦ. Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον.
Τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, φῶς, καὶ ζω­ή, καὶ ζῶ­σα πη­γὴ νο­ε­ρά. Πνεῦ­μα σο­φί­ας, Πνεῦ­μα συ­νέ­σε­ως· ἀ­γα­θόν, εὐ­θές, νο­ε­ρόν, ἡ­γε­μο­νεῦ­ον, κα­θαῖ­ρον τὰ πταί­σμα­τα. Θε­ὸς καὶ θε­ο­ποι­οῦν· πῦρ, ἐκ πυ­ρὸς προ­ϊ­όν, λα­λοῦν, ἐ­νερ­γοῦν, δι­αι­ροῦν τὰ χα­ρί­σμα­τα· δι᾿ οὗ Προ­φῆ­ται ἅ­παν­τες, καὶ Θε­οῦ Ἀ­πό­στο­λοι, με­τὰ Μαρ­τύ­ρων ἐ­στέ­φθη­σαν. Ξέ­νον ἄ­κου­σμα, ξέ­νον θέ­α­μα, πῦρ δι­αι­ρού­με­νον εἰς νο­μὰς χα­ρι­σμά­των.

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Ἦ­χος πλ. β´.

Βα­σι­λεῦ οὐ­ρά­νι­ε, Πα­ρά­κλη­τε, τὸ Πνεῦ­μα τῆς ἀ­λη­θεί­ας, ὁ παν­τα­χοῦ πα­ρών, καὶ τὰ πάν­τα πλη­ρῶν, ὁ θη­σαυ­ρὸς τῶν ἀ­γα­θῶν, καὶ ζω­ῆς χο­ρη­γός, ἐλ­θέ, καὶ σκή­νω­σον ἐν ἡ­μῖν, καὶ κα­θά­ρι­σον ἡ­μᾶς ἀ­πὸ πά­σης κη­λῖ­δος, καὶ σῶ­σον Ἀ­γα­θὲ τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.

* * *

Καὶ εὐ­θὺς ψάλ­λε­ται
εἰς τὸν αὐ­τὸν ἦ­χον

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ

Δό­ξα σοι τῷ δεί­ξαν­τι τὸ φῶς. * Δό­ξα ἐν ὑ­ψί­στοις Θε­ῷ * καὶ ἐ­πὶ γῆς εἰ­ρή­νη, * ἐν ἀν­θρώ­ποις εὐ­δο­κί­α.
­μνοῦ­μέν σε, * εὐ­λο­γοῦ­μέν σε, * προ­σκυ­νοῦ­μέν σε, * δο­ξο­λο­γοῦ­μέν σε, * εὐ­χα­ρι­στοῦ­μέν σοι * δι­ὰ τὴν με­γά­λην σου δό­ξαν.
Κύ­ρι­ε βα­σι­λεῦ, * ἐ­που­ρά­νι­ε Θε­έ, * Πά­τερ παν­το­κρά­τορ· * Κύ­ρι­ε Υἱ­ὲ μο­νο­γε­νές, * Ἰ­η­σοῦ Χρι­στέ, * καὶ ἅ­γι­ον Πνεῦ­μα.
Κύ­ρι­ε ὁ Θε­ός, * ὁ ἀ­μνὸς τοῦ Θε­οῦ, * ὁ Υἱ­ὸς τοῦ Πα­τρός, * ὁ αἴ­ρων τὴν ἁ­μαρ­τί­αν τοῦ κό­σμου, * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς, * ὁ αἴ­ρων τὰς ἁ­μαρ­τί­ας τοῦ κό­σμου.
Πρόσ­δε­ξαι τὴν δέ­η­σιν ἡ­μῶν, * ὁ κα­θή­με­νος ἐν δε­ξι­ᾷ τοῦ Πα­τρός, * καὶ ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς.
­τι σὺ εἶ μό­νος ἅ­γι­ος, * σὺ εἶ μό­νος Κύ­ρι­ος, * Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός, * εἰς δό­ξαν Θε­οῦ Πα­τρός. Ἀ­μήν.
Καθ᾿ ἑ­κά­στην ἡ­μέ­ραν εὐ­λο­γή­σω σε * καὶ αἰ­νέ­σω τὸ ὄ­νο­μά σου εἰς τὸν αἰ­ῶ­να * καὶ εἰς τὸν αἰ­ῶ­να τοῦ αἰ­ῶ­νος.
Κα­τα­ξί­ω­σον, Κύ­ρι­ε, * ἐν τῇ ἡ­μέ­ρᾳ ταύ­τῃ * ἀ­να­μαρ­τή­τους φυ­λα­χθῆ­ναι ἡ­μᾶς.
Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε, * ὁ Θε­ὸς τῶν πα­τέ­ρων ἡ­μῶν, * καὶ αἰ­νε­τὸν καὶ δε­δο­ξα­σμέ­νον τὸ ὄ­νο­μά σου * εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας. Ἀ­μήν.
Γέ­νοι­το, Κύ­ρι­ε, * τὸ ἔ­λε­ός σου ἐφ᾿ ἡ­μᾶς, * κα­θά­περ ἠλ­πί­σα­μεν ἐ­πὶ σέ.
Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε· * δί­δα­ξόν με τὰ δι­και­ώ­μα­τά σου. (ἐκ γ´)
Κύ­ρι­ε, * κα­τα­φυ­γὴ ἐ­γε­νή­θης ἡ­μῖν * ἐν γε­νε­ᾷ καὶ γε­νε­ᾷ. * Ἐ­γὼ εἶ­πα· * Κύ­ρι­ε, ἐ­λέ­η­σόν με· * ἴ­α­σαι τὴν ψυ­χήν μου, * ὅ­τι ἥ­μαρ­τόν σοι.
Κύ­ρι­ε, πρὸς σὲ κα­τέ­φυ­γον· * δί­δα­ξόν με τοῦ ποι­εῖν τὸ θέ­λη­μά σου, * ὅ­τι σὺ εἶ ὁ Θε­ός μου.
­τι πα­ρὰ σοὶ πη­γὴ ζω­ῆς· * ἐν τῷ φω­τί σου ὀ­ψό­με­θα φῶς.
Πα­ρά­τει­νον τὸ ἔ­λε­ός σου * τοῖς γι­νώ­σκου­σί σε.
­γι­ος ὁ Θε­ός, * ἅ­γι­ος ἰ­σχυ­ρός, * ἅ­γι­ος ἀ­θά­να­τος· * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. (ἐκ γ´)
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι.
Καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
­γι­ος ἀ­θά­να­τος· * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς.

Καὶ πά­λιν ἰ­σχυ­ρο­τέ­ρᾳ φω­νῇ·

­γι­ος ὁ Θε­ός, * ­γι­ος ἰ­σχυ­ρός, * ­γι­ος ἀ­θά­να­τος· * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς.

Καὶ τὸ ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τῆς Ἑ­ορ­τῆς. Ἦ­χος πλ. δ´.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Χρι­στὲ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, ὁ παν­σό­φους τοὺς ἁ­λι­εῖς ἀ­να­δεί­ξας, κα­τα­πέμ­ψας αὐ­τοῖς τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, καὶ δι᾿ αὐ­τῶν τὴν οἰ­κου­μέ­νην σα­γη­νεύ­σας, Φι­λάν­θρω­πε, δό­ξα σοι. (ἅ­παξ)

* * * * *

ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ὁ δι­ά­κο­νος τὰ εἰ­ρη­νι­κὰ
καὶ ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὴν ἐκ­φώ­νη­σιν·
Ὅ­τι πρέ­πει σοι πᾶ­σα δό­ξα…

Τὰ Τυ­πι­κά, οἱ Μα­κα­ρι­σμοί,
καὶ ἐκ τῶν Κα­νό­νων ἡ γ´ καὶ ἡ Ϛ´ ᾠ­δή.

Εἰ δὲ μή, τὰ Ἀν­τί­φω­να τῆς ἑ­ορ­τῆς.

Ἀντίφωνον Α´. Ἦχος β´. Ψαλμὸς ιη´ (18).

Στίχ. α´. Οἱ οὐ­ρα­νοὶ δι­η­γοῦν­ται δό­ξαν Θε­οῦ, ποί­η­σιν δὲ χει­ρῶν αὐ­τοῦ ἀ­ναγ­γέλ­λει τὸ στε­ρέ­ω­μα. (ι­η´ 2)
Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου, * Σῶ­τερ, σῶ­σον ἡ­μᾶς.
Στίχ. β´. Ἡ­μέ­ρα τῇ ἡ­μέ­ρᾳ ἐ­ρεύ­γε­ται ῥῆ­μα, καὶ νὺξ νυ­κτὶ ἀ­ναγ­γέλ­λει γνῶ­σιν. (ι­η´ 3)
Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου…
Στίχ. γ´. Οὔκ εἰ­σι λα­λι­αὶ οὐ­δὲ λό­γοι, ὧν οὐ­χὶ ἀ­κού­ον­ται αἱ φω­ναὶ αὐ­τῶν. (ι­η´ 4)
Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου…
Στίχ. δ´. Εἰς πᾶ­σαν τὴν γῆν ἐ­ξῆλ­θεν ὁ φθόγ­γος αὐ­τῶν καὶ εἰς τὰ πέ­ρα­τα τῆς οἰ­κου­μέ­νης τὰ ῥή­μα­τα αὐ­τῶν. (ι­η´ 5)
Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου…
Δό­ξα. Καὶ νῦν.
Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου…

Ὁ δι­ά­κο­νος τὴν μι­κρὰν συ­να­πτὴν
καὶ ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὴν ἐκ­φώ­νη­σιν·
Ὅ­τι σὸν τὸ κρά­τος…

Ἀντίφωνον Β´. Ἦχος β´. Ψαλμὸς ιθ´ (19).

Στίχ. α´. Ἐ­πα­κού­σαι σου Κύ­ρι­ος ἐν ἡ­μέ­ρᾳ θλί­ψε­ως, ὑ­πε­ρα­σπί­σαι σου τὸ ὄ­νο­μα τοῦ Θε­οῦ Ἰ­α­κώβ. (ιθ´ 2)
Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Πα­ρά­κλη­τε ἀ­γα­θέ, * ψάλ­λον­τάς σοι, Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.
Στίχ. β´. Ἐ­ξα­πο­στεί­λαι σοι βο­ή­θει­αν ἐξ ἁ­γί­ου καὶ ἐκ Σι­ὼν ἀν­τι­λά­βοι­τό σου. (ιθ´ 3)
Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Πα­ρά­κλη­τε ἀ­γα­θέ, ...
Στίχ. γ´. Μνη­σθεί­η πά­σης θυ­σί­ας σου καὶ τὸ ὁ­λο­καύ­τω­μά σου πι­α­νά­τω. (ιθ´ 4)
Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Πα­ρά­κλη­τε ἀ­γα­θέ, ...
Στίχ. δ´. Δῴ­η σοι Κύ­ρι­ος κα­τὰ τὴν καρ­δί­αν σου καὶ πᾶ­σαν τὴν βου­λήν σου πλη­ρώ­σαι. (ιθ´ 5)
Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Πα­ρά­κλη­τε ἀ­γα­θέ, ...
Δό­ξα. Καὶ νῦν.
μο­νο­γε­νὴς Υἱ­ὸς καὶ Λό­γος τοῦ Θε­οῦ, * ἀ­θά­να­τος ὑ­πάρ­χων * καὶ κα­τα­δε­ξά­με­νος * δι­ὰ τὴν ἡ­με­τέ­ραν σω­τη­ρί­αν * σαρ­κω­θῆ­ναι ἐκ τῆς ἁ­γί­ας Θε­ο­τό­κου * καὶ ἀ­ει­παρ­θέ­νου Μα­ρί­ας, * ἀ­τρέ­πτως ἐ­ναν­θρω­πή­σας, * σταυ­ρω­θείς τε, Χρι­στὲ ὁ Θε­ός, * θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, * εἷς ὢν τῆς ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος, * συν­δο­ξα­ζό­με­νος τῷ Πα­τρὶ * καὶ τῷ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, * σῶ­σον ἡ­μᾶς.

Ὁ δι­ά­κο­νος τὴν μι­κρὰν συ­να­πτὴν
καὶ ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὴν ἐκ­φώ­νη­σιν·
Ὅ­τι ἀ­γα­θὸς καὶ φι­λάν­θρω­πος…

Ἀν­τί­φω­νον Γ´. Ἦ­χος πλ. δ´. Ψαλ­μός κ´ (20).

Στίχ. α´. Κύ­ρι­ε, ἐν τῇ δυ­νά­μει σου εὐ­φραν­θή­σε­ται ὁ βα­σι­λεὺς καὶ ἐ­πὶ τῷ σω­τη­ρί­ῳ σου ἀ­γαλ­λι­ά­σε­ται σφό­δρα. (κ´ 2)
Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Χρι­στὲ ὁ Θε­ός...
Στίχ. β´. Τὴν ἐ­πι­θυ­μί­αν τῆς καρ­δί­ας αὐ­τοῦ ἔ­δω­κας αὐ­τῷ καὶ τὴν θέ­λη­σιν τῶν χει­λέ­ων αὐ­τοῦ οὐκ ἐ­στέ­ρη­σας αὐ­τόν. (κ´ 3)
Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Χρι­στὲ ὁ Θε­ός...
Στίχ. γ´. Ὅ­τι προ­έ­φθα­σας αὐ­τὸν ἐν εὐ­λο­γί­αις χρη­στό­τη­τος, ἔ­θη­κας ἐ­πὶ τὴν κε­φα­λὴν αὐ­τοῦ στέ­φα­νον ἐκ λί­θου τι­μί­ου. (κ´ 4)
Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Χρι­στὲ ὁ Θε­ός...

* * *

ΜΙΚΡΑ ΕΙΣΟΔΟΣ

Εἰ­σο­δι­κόν. Ἦ­χος β´.
(Ἐ­ὰν εἰ­σο­δεύ­ουν πολ­λοὶ ἱ­ε­ρεῖς,
ψάλ­λουν αὐ­τοὶ τὸ εἰ­σο­δι­κόν).

­ψώ­θη­τι, Κύ­ρι­ε, ἐν τῇ δυ­νά­μει σου· * ᾄ­σο­μεν καὶ ψα­λοῦ­μεν τὰς δυ­να­στεί­ας σου. * (κ´ 14). Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Πα­ρά­κλη­τε ἀ­γα­θέ, * ψάλ­λον­τάς σοι· Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

* * *

Τὸ ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τῆς ἑ­ορ­τῆς.
(ψάλ­λε­ται ὑ­πὸ τῶν ἱ­ε­ρέ­ων,
ἐ­ὰν τε­λεῖ­ται συλ­λεί­τουρ­γον)

Ἦ­χος πλ. δ´.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Χρι­στὲ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, ὁ παν­σό­φους τοὺς ἁ­λι­εῖς ἀ­να­δεί­ξας, κα­τα­πέμ­ψας αὐ­τοῖς τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, καὶ δι᾿ αὐ­τῶν τὴν οἰ­κου­μέ­νην σα­γη­νεύ­σας, Φι­λάν­θρω­πε, δό­ξα σοι.

Κον­τά­κι­ον τῆς ἑ­ορ­τῆς.

Ἦ­χος πλ. δ´. Αὐ­τό­με­λον.

­τε κα­τα­βὰς * τὰς γλώσ­σας συ­νέ­χε­ε, * δι­ε­μέ­ρι­ζεν ἔ­θνη ὁ Ὕ­ψι­στος· * ὅ­τε τοῦ πυ­ρὸς * τὰς γλώσ­σας δι­έ­νει­μεν, * εἰς ἑ­νό­τη­τα πάν­τας ἐ­κά­λε­σε· * καὶ συμ­φώ­νως δο­ξά­ζο­μεν * τὸ πα­νά­γι­ον Πνεῦ­μα.

* * *

ΤΡΙΣΑΓΙΟΣ ΥΜΝΟΣ

Ἀν­τὶ τοῦ Τρι­σα­γί­ου· Ἦ­χος πλ. α´.

­σοι εἰς Χρι­στὸν ἐ­βα­πτί­σθη­τε, Χρι­στὸν ἐ­νε­δύ­σα­σθε, Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

* * *

Ἀ­πό­στο­λον καὶ Εὐ­αγ­γέ­λι­ον
Κυ­ρι­α­κῆς τῆς Πεν­τη­κο­στῆς.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Προ­κεί­με­νον. Ἦ­χος πλ. δ´. (Ψαλ­μὸς ι­η´).

Εἰς πᾶ­σαν τὴν γῆν ἐ­ξῆλ­θεν ὁ φθόγ­γος αὐ­τῶν καὶ εἰς τὰ πέ­ρα­τα τῆς οἰ­κου­μέ­νης τὰ ῥή­μα­τα αὐ­τῶν.
Στίχ. Οἱ οὐ­ρα­νοὶ δι­η­γοῦν­ται δό­ξαν Θε­οῦ, ποί­η­σιν δὲ χει­ρῶν αὐ­τοῦ ἀ­ναγ­γέ­λει τὸ στε­ρέ­ω­μα.
Πρά­ξε­ων τῶν Ἀ­πο­στό­λων τὸ Ἀ­νά­γνω­σμα.

(Πρξ. β´ 1-11)

ν τῷ συμ­πλη­ροῦ­σθαι τὴν ἡ­μέ­ραν τῆς πεν­τη­κο­στῆς ἦ­σαν ἅ­παν­τες οἱ ἀ­πό­στο­λοι ὁ­μο­θυ­μα­δὸν ἐ­πὶ τὸ αὐ­τό. Καὶ ἐ­γέ­νε­το ἄφ­νω ἐκ τοῦ οὐ­ρα­νοῦ ἦ­χος ὥ­σπερ φε­ρο­μέ­νης πνο­ῆς βι­αί­ας, καὶ ἐ­πλή­ρω­σεν ὅ­λον τὸν οἶ­κον οὗ ἦ­σαν κα­θή­με­νοι· καὶ ὤ­φθη­σαν αὐ­τοῖς δι­α­με­ρι­ζό­με­ναι γλῶσ­σαι ὡ­σεὶ πυ­ρός, ἐ­κά­θι­σέ τε ἐφ᾿ ἕ­να ἕ­κα­στον αὐ­τῶν, καὶ ἐ­πλή­σθη­σαν ἅ­παν­τες Πνεύ­μα­τος Ἁ­γί­ου, καὶ ἤρ­ξαν­το λα­λεῖν ἑ­τέ­ραις γλώσ­σαις κα­θὼς τὸ Πνεῦ­μα ἐ­δί­δου αὐ­τοῖς ἀ­πο­φθέγ­γε­σθαι. Ἦ­σαν δὲ ἐν Ἱ­ε­ρου­σα­λὴμ κα­τοι­κοῦν­τες Ἰ­ου­δαῖ­οι, ἄν­δρες εὐ­λα­βεῖς ἀ­πὸ παν­τὸς ἔ­θνους τῶν ὑ­πὸ τὸν οὐ­ρα­νόν· γε­νο­μέ­νης δὲ τῆς φω­νῆς ταύ­της συ­νῆλ­θε τὸ πλῆ­θος καὶ συ­νε­χύ­θη, ὅ­τι ἤ­κου­ον εἷς ἕ­κα­στος τῇ ἰ­δί­ᾳ δι­α­λέ­κτῳ λα­λούν­των αὐ­τῶν. Ἐ­ξί­σταν­το δὲ πάν­τες καὶ ἐ­θαύ­μα­ζον λέ­γον­τες πρὸς ἀλ­λή­λους· Οὐκ ἰ­δοὺ πάν­τες οὗ­τοί εἰ­σιν οἱ λα­λοῦν­τες Γα­λι­λαῖ­οι; Καὶ πῶς ἡ­μεῖς ἀ­κού­ο­μεν ἕ­κα­στος τῇ ἰ­δί­ᾳ δι­α­λέ­κτῳ ἡ­μῶν ἐν ᾗ ἐ­γεν­νή­θη­μεν, Πάρ­θοι καὶ Μῆ­δοι καὶ Ἐ­λα­μῖ­ται, καὶ οἱ κα­τοι­κοῦν­τες τὴν Με­σο­πο­τα­μί­αν, Ἰ­ου­δαί­αν τε καὶ Καπ­πα­δο­κί­αν, Πόν­τον καὶ τὴν Ἀ­σί­αν, Φρυ­γί­αν τε καὶ Παμ­φυ­λί­αν, Αἴ­γυ­πτον καὶ τὰ μέ­ρη τῆς Λι­βύ­ης τῆς κα­τὰ Κυ­ρή­νην, καὶ οἱ ἐ­πι­δη­μοῦν­τες Ῥω­μαῖ­οι, Ἰ­ου­δαῖ­οί τε καὶ προ­σή­λυ­τοι, Κρῆ­τες καὶ Ἄ­ρα­βες, ἀ­κού­ο­μεν λα­λούν­των αὐ­τῶν ταῖς ἡ­με­τέ­ραις γλώσ­σαις τὰ με­γα­λεῖ­α τοῦ Θε­οῦ;

Ἀλ­λη­λού­ϊ­α (γ´). Ἦ­χος α´. (Ψαλ­μὸς λβ´).

Στίχ. Τῷ λό­γῳ Κυ­ρί­ου οἱ οὐ­ρα­νοὶ ἐ­στε­ρε­ώ­θη­σαν.
ξ οὐ­ρα­νοῦ ἐ­πέ­βλέ­ψεν ὁ Κύ­ρι­ος ἐ­πὶ τὴν γῆν.

* * *

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Ἐκ τοῦ κα­τὰ Ἰ­ω­άν­νην (ζ´ 37-52, η´ 12).

Τῇ ἐ­σχά­τῃ ἡ­μέ­ρᾳ τῇ με­γά­λῃ τῆς ἑ­ορ­τῆς εἱ­στή­κει ὁ Ἰ­η­σοῦς καὶ ἔ­κρα­ξε λέ­γων· Ἐ­άν τις δι­ψᾷ, ἐρ­χέ­σθω πρός με καὶ πι­νέ­τω. Ὁ πι­στεύ­ων εἰς ἐ­μέ, κα­θὼς εἶ­πεν ἡ γρα­φή, πο­τα­μοὶ ἐκ τῆς κοι­λί­ας αὐ­τοῦ ῥεύ­σου­σιν ὕ­δα­τος ζῶν­τος. Τοῦ­το δὲ εἶ­πε πε­ρὶ τοῦ Πνεύ­μα­τος οὗ ἔ­μελ­λον λαμ­βά­νειν οἱ πι­στεύ­σαν­τες εἰς αὐ­τόν· οὔ­πω γὰρ ἦν Πνεῦ­μα Ἅ­γι­ον, ὅ­τι Ἰ­η­σοῦς οὐ­δέ­πω ἐ­δο­ξά­σθη. Πολ­λοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄ­χλου ἀ­κού­σαν­τες τὸν λό­γον ἔ­λε­γον· Οὗ­τός ἐ­στιν ἀ­λη­θῶς ὁ προ­φή­της· ἄλ­λοι ἔ­λε­γον· Οὗ­τός ἐ­στιν ὁ Χρι­στός· οἱ δὲ ἔ­λε­γον· Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γα­λι­λαί­ας ὁ Χρι­στὸς ἔρ­χε­ται; Οὐ­χὶ ἡ γρα­φὴ εἶ­πεν ὅ­τι ἐκ τοῦ σπέρ­μα­τος Δαυ­ῒδ καὶ ἀ­πὸ Βη­θλε­ὲμ τῆς κώ­μης, ὅ­που ἦν Δαυ­ΐδ, ὁ Χρι­στὸς ἔρ­χε­ται; Σχί­σμα οὖν ἐν τῷ ὄ­χλῳ ἐ­γέ­νε­το δι᾿ αὐ­τόν. Τι­νὲς δὲ ἤ­θε­λον ἐξ αὐ­τῶν πι­ά­σαι αὐ­τόν, ἀλλ᾿ οὐ­δεὶς ἐ­πέ­βα­λεν ἐπ᾿ αὐ­τὸν τὰς χεῖ­ρας. Ἦλ­θον οὖν οἱ ὑ­πη­ρέ­ται πρὸς τοὺς ἀρ­χι­ε­ρεῖς καὶ Φα­ρι­σαί­ους, καὶ εἶ­πον αὐ­τοῖς ἐ­κεῖ­νοι· Δι­α­τί οὐκ ἠ­γά­γε­τε αὐ­τόν; Ἀ­πε­κρί­θη­σαν οἱ ὑ­πη­ρέ­ται· Οὐ­δέ­πο­τε οὕ­τως ἐ­λά­λη­σεν ἄν­θρω­πος, ὡς οὗ­τος ὁ ἄν­θρω­πος. Ἀ­πε­κρί­θη­σαν οὖν αὐ­τοῖς οἱ Φα­ρι­σαῖ­οι· Μὴ καὶ ὑ­μεῖς πε­πλά­νη­σθε; Μή τις ἐκ τῶν ἀρ­χόν­των ἐ­πί­στευ­σεν εἰς αὐ­τὸν ἢ ἐκ τῶν Φα­ρι­σαί­ων; Ἀλλ᾿ ὁ ὄ­χλος οὗ­τος ὁ μὴ γι­νώ­σκων τὸν νό­μον ἐ­πι­κα­τά­ρα­τοί εἰ­σι! λέ­γει Νι­κό­δη­μος πρὸς αὐ­τούς, ὁ ἐλ­θὼν νυ­κτὸς πρὸς αὐ­τὸν, εἷς ὢν ἐξ αὐ­τῶν· Μὴ ὁ νό­μος ἡ­μῶν κρί­νει τὸν ἄν­θρω­πον, ἐ­ὰν μὴ ἀ­κού­σῃ παρ᾿ αὐ­τοῦ πρό­τε­ρον καὶ γνῷ τί ποι­εῖ; Ἀ­πε­κρί­θη­σαν καὶ εἶ­πον αὐ­τῷ· Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γα­λι­λαί­ας εἶ; Ἐ­ρεύ­νη­σον καὶ ἴ­δε ὅ­τι προ­φή­της ἐκ τῆς Γα­λι­λαί­ας οὐκ ἐ­γή­γερ­ται. Πά­λιν οὖν αὐ­τοῖς ὁ Ἰ­η­σοῦς ἐ­λά­λη­σε λέ­γων· Ἐ­γώ εἰ­μι τὸ φῶς τοῦ κό­σμου· ὁ ἀ­κο­λου­θῶν ἐ­μοὶ οὐ μὴ πε­ρι­πα­τή­σῃ ἐν τῇ σκο­τί­ᾳ, ἀλλ᾿ ἕ­ξει τὸ φῶς τῆς ζω­ῆς.
Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.

Καὶ γί­νε­ται τὸ κή­ρυγ­μα τοῦ θεί­ου λό­γου.

* * *

Καὶ κα­θε­ξῆς ἡ Θεί­α Λει­τουρ­γί­α
τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Χρυ­σο­στό­μου.

* * *

Εἰς τό· Ἐ­ξαι­ρέ­τω­ς τῆς Πα­να­γί­ας…

Ὁ Εἱρ­μὸς τῆς θ´ ᾠ­δῆς τοῦ α´ Κα­νό­νος.

Ἦ­χος βα­ρύς.

Μὴ τῆς φθο­ρᾶς δι­α­πεί­ρᾳ * κυ­ο­φο­ρή­σα­σα * καὶ παν­τε­χνή­μο­νι Λό­γῳ * σάρ­κα δα­νεί­σα­σα, * Μῆ­τερ ἀ­πεί­ραν­δρε, * Παρ­θέ­νε Θε­ο­τό­κε, * δο­χεῖ­ον τοῦ ἀ­στέ­κτου, * χω­ρί­ον τοῦ ἀ­πεί­ρου * πλα­στουρ­γοῦ σου, σὲ με­γα­λύ­νο­μεν.

* * *

Κοι­νω­νι­κόν.

Τὸ Πνεῦ­μά σου τὸ ἀ­γα­θὸν ὁ­δη­γή­σει με ἐν γῇ εὐ­θεί­ᾳ. Ἀλ­λη­λού­ϊ­α. (Ψαλμ. ρμβ´ 12).

Με­τὰ τὴν με­τά­δο­σιν, ἀν­τὶ τοῦ· Εἴ­δο­μεν…

Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τῆς Ἑ­ορ­τῆς. Ἦ­χος πλ. δ´.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Χρι­στὲ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, ὁ παν­σό­φους τοὺς ἁ­λι­εῖς ἀ­να­δεί­ξας, κα­τα­πέμ­ψας αὐ­τοῖς τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, καὶ δι᾿ αὐ­τῶν τὴν οἰ­κου­μέ­νην σα­γη­νεύ­σας, Φι­λάν­θρω­πε, δό­ξα σοι.

Εἰς τό· Πάν­το­τε, νῦν καὶ ἀ­εί…

Ἦ­χος β´.

Πλη­ρω­θή­τω τὸ στό­μα ἡ­μῶν * αἰ­νέ­σε­ώς σου, Κύ­ρι­ε, * ὅ­πως ἀ­νυ­μνή­σω­μεν τὴν δό­ξαν σου, * ὅ­τι ἠ­ξί­ω­σας ἡ­μᾶς * τῶν ἁ­γί­ων σου με­τα­σχεῖν μυ­στη­ρί­ων· * τή­ρη­σον ἡ­μᾶς ἐν τῷ σῷ ἁ­γι­α­σμῷ, * ὅ­λην τὴν ἡ­μέ­ραν * με­λε­τῶν­τας τὴν δι­και­ο­σύ­νην σου. * Ἀλ­λη­λού­ϊ­α, ἀλ­λη­λού­ϊ­α, ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

Με­τὰ τὴν ὀ­πι­σθάμ­βω­νον εὐ­χήν. Ἦ­χος β´.

Εἴ­η τὸ ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου εὐ­λο­γη­μέ­νον * ἀ­πὸ τοῦ νῦν καὶ ἕ­ως τοῦ αἰ­ῶ­νος. (ἐκ γ´)
Ἀ­πό­λυ­σις· Ὁ ἐν εἴ­δει πυ­ρί­νων γλωσ­σῶν οὐ­ρα­νό­θεν κα­τα­πέμ­ψας τὸ πα­νά­γι­ον Πνεῦ­μα ἐ­πὶ τοὺς ἁ­γί­ους αὐ­τοῦ μα­θη­τὰς καὶ ἀ­πο­στό­λους Χρι­στὸς ὁ ἀ­λη­θι­νὸς Θε­ὸς ἡ­μῶν...
Δι᾿ εὐ­χῶν... ­μήν.

* * * * *


Τῌ ΚΥΡΙΑΚῌ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

ΕΣΠΕΡΑΣ

(Ση­μαί­νει τα­χύ­τε­ρον δι­ὰ τὴν τῆς γο­νυ­κλι­σί­ας Ἀ­κο­λου­θί­αν).

Με­τὰ τὸν Προ­οι­μι­α­κὸν ψαλ­μόν, Συ­να­πτὴ με­γά­λη ὑ­πὸ τοῦ Δι­α­κό­νου, καὶ ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὴν ἐκ­φώ­νη­σιν·
Ὅ­τι πρέ­πει σοι πᾶ­σα δό­ξα…

Εἰς τὸ Κύ­ρι­ε, ἐ­κέ­κρα­ξα, ἱ­στῶ­μεν Στί­χους στ´ καὶ ψάλ­λο­μεν τὰ πα­ρόν­τα Στι­χη­ρὰ Ἰ­δι­ό­με­λα γ´, δευ­τε­ροῦν­τες αὐ­τά. Ἦ­χος δ´.

Στίχ. Ἐ­ὰν ἀ­νο­μί­ας πα­ρα­τη­ρή­σῃς, Κύ­ρι­ε Κύ­ρι­ε, τίς ὑ­πο­στή­σε­ται; ὅ­τι πα­ρὰ σοὶ ὁ ἱ­λα­σμός ἐ­στιν.
Πα­ρά­δο­ξα σή­με­ρον, εἶ­δον τὰ ἔ­θνη πάν­τα ἐν πό­λει Δαυ­ΐδ, ὅ­τε τὸ Πνεῦ­μα κα­τῆλ­θε τὸ Ἅ­γι­ον ἐν πυ­ρί­ναις γλώσ­σαις, κα­θὼς ὁ θε­η­γό­ρος Λου­κᾶς ἀ­πε­φθέγ­ξα­το. Φη­σὶ γάρ· Συ­νηγ­μέ­νων τῶν Μα­θη­τῶν τοῦ Χρι­στοῦ, ἐ­γέ­νε­το ἦ­χος, κα­θά­περ φε­ρο­μέ­νης βι­αί­ας πνο­ῆς, καὶ ἐ­πλή­ρω­σε τὸν οἶ­κον, οὗ ἦ­σαν κα­θή­με­νοι· καὶ πάν­τες ἤρ­ξαν­το φθέγ­γε­σθαι, ξέ­νοις ῥή­μα­σι, ξέ­νοις δόγ­μα­σι, ξέ­νοις δι­δάγ­μα­σι, τῆς ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος.
Στίχ. Ἕ­νε­κεν τοῦ ὀ­νό­μα­τός σου ὑ­πέ­μει­νά σε, Κύ­ρι­ε· ὑ­πέ­μει­νεν ἡ ψυ­χή μου εἰς τὸν λό­γον σου, ἤλ­πι­σεν ἡ ψυ­χή μου ἐ­πὶ τὸν Κύ­ρι­ον.
Πα­ρά­δο­ξα σή­με­ρον, εἶ­δον τὰ ἔ­θνη …
Στίχ. Ἀ­πὸ φυ­λα­κῆς πρω­ΐ­ας μέ­χρι νυ­κτός, ἀ­πὸ φυ­λα­κῆς πρω­ΐ­ας ἐλ­πι­σά­τω Ἰσ­ρα­ὴλ ἐ­πὶ τὸν Κύ­ρι­ον.
Τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, ἦν μὲν ἀ­εί, καὶ ἔ­στι, καὶ ἔ­σται, οὔ­τε ἀρ­ξά­με­νον, οὔ­τε παυ­σό­με­νον, ἀλλ᾿ ἀ­εὶ Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ συν­τε­ταγ­μέ­νον, καὶ συ­να­ριθ­μού­με­νον· ζω­ή, καὶ ζω­ο­ποι­οῦν· φῶς, καὶ φω­τὸς χο­ρη­γόν· αὐ­τά­γα­θον, καὶ πη­γὴ ἀ­γα­θό­τη­τος· δι᾿ οὗ Πα­τὴρ γνω­ρί­ζε­ται, καὶ Υἱ­ὸς δο­ξά­ζε­ται, καὶ πα­ρὰ πάν­των γι­νώ­σκε­ται, μί­α δύ­να­μις, μί­α σύν­τα­ξις, μί­α προ­σκύ­νη­σις, τῆς ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος.
Στίχ. Ὅ­τι πα­ρὰ τῷ Κυ­ρί­ῳ τὸ ἔ­λε­ος, καὶ πολ­λὴ παρ᾿ αὐ­τῷ λύ­τρω­σις, καὶ αὐ­τὸς λυ­τρώ­σε­ται τὸν Ἰσ­ρα­ὴλ ἐκ πα­σῶν τῶν ἀ­νο­μι­ῶν αὐ­τοῦ.
Τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, ἦν μὲν ἀ­εί, …
Στίχ. Αἰ­νεῖ­τε τὸν Κύ­ρι­ον, πάν­τα τὰ ἔ­θνη, ἐ­παι­νέ­σα­τε αὐ­τόν, πάν­τες οἱ λα­οί.
Τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, φῶς, καὶ ζω­ή, καὶ ζῶ­σα πη­γὴ νο­ε­ρά. Πνεῦ­μα σο­φί­ας, Πνεῦ­μα συ­νέ­σε­ως, ἀ­γα­θόν, εὐ­θές, νο­ε­ρόν, ἡ­γε­μο­νεῦ­ον, κα­θαῖ­ρον τὰ πταί­σμα­τα. Θε­ός, καὶ θε­ο­ποι­οῦν· πῦρ, ἐκ πυ­ρὸς προ­ϊ­όν, λα­λοῦν, ἐ­νερ­γοῦν, δι­αι­ροῦν τὰ χα­ρί­σμα­τα· δι᾿ οὗ Προ­φῆ­ται ἅ­παν­τες, καὶ Θε­οῦ Ἀ­πό­στο­λοι, με­τὰ Μαρ­τύ­ρων ἐ­στέ­φθη­σαν. Ξέ­νον ἄ­κου­σμα, ξέ­νον θέ­α­μα, πῦρ δι­αι­ρού­με­νον, εἰς νο­μὰς χα­ρι­σμά­των.
Στίχ. Ὅ­τι ἐ­κρα­ται­ώ­θη τὸ ἔ­λε­ος αὐ­τοῦ ἐφ᾿ ἡ­μᾶς, καὶ ἡ ἀ­λή­θει­α τοῦ Κυ­ρί­ου μέ­νει εἰς τὸν αἰ­ῶ­να.
Τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον, φῶς, καὶ ζω­ή, …

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Ἦ­χος πλ. β´.

Βα­σι­λεῦ οὐ­ρά­νι­ε, Πα­ρά­κλη­τε, τὸ Πνεῦ­μα τῆς ἀ­λη­θεί­ας, ὁ παν­τα­χοῦ πα­ρών, καὶ τὰ πάν­τα πλη­ρῶν, ὁ θη­σαυ­ρὸς τῶν ἀ­γα­θῶν, καὶ ζω­ῆς χο­ρη­γός· ἐλ­θέ, καὶ σκή­νω­σον ἐν ἡ­μῖν, καὶ κα­θά­ρι­σον ἡ­μᾶς ἀ­πὸ πά­σης κη­λῖ­δος, καὶ σῶ­σον Ἀ­γα­θὲ τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.

Εἴ­σο­δος· τό, Φῶς ἱ­λα­ρόν... καὶ τὸ Προ­κεί­με­νον.

Ἦ­χος βα­ρύς.

Τίς Θε­ὸς μέ­γας, ὡς ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν; σὺ εἶ ὁ Θε­ός, ὁ ποι­ῶν θαυ­μά­σι­α μό­νος.
Στίχ. α´. Ἐ­γνώ­ρι­σας ἐν τοῖς λα­οῖς τὴν δύ­να­μίν σου.
Τίς Θε­ὸς μέ­γας...
Στίχ. β´. Καὶ εἶ­πα· Νῦν ἠρ­ξά­μην· αὕ­τη ἡ ἀλ­λοί­ω­σις τῆς δε­ξι­ᾶς τοῦ Ὑ­ψί­στου.
Τίς Θε­ὸς μέ­γας...
Στίχ. γ´. Ἐ­μνή­σθην τῶν ἔρ­γων Κυ­ρί­ου, ὅ­τι μνη­σθή­σο­μαι ἀ­πὸ τῆς ἀρ­χῆς τῶν θαυ­μα­σί­ων σου.
Τίς Θε­ὸς μέ­γας...

Εἶ­τα αἱ Εὐ­χαὶ τῆς γο­νυ­κλι­σί­ας.

Καὶ ψάλ­λο­μεν τὰ Ἰ­δι­ό­με­λα τοῦ Στί­χου.

Ἦ­χος γ´.

Νῦν εἰς ση­μεῖ­ον τοῖς πᾶ­σιν, ἐμ­φα­νῶς αἱ γλῶσ­σαι γε­γό­να­σιν· Ἰ­ου­δαῖ­οι γάρ, ἐξ ὧν κα­τὰ σάρ­κα Χρι­στός, ἀ­πι­στί­ᾳ νο­σή­σαν­τες, θε­ϊ­κῆς ἐ­ξέ­πε­σον χά­ρι­τος, καὶ τοῦ θεί­ου φω­τὸς οἱ ἐξ ἐ­θνῶν ἠ­ξι­ώ­θη­μεν, στη­ρι­χθέν­τες τοῖς λό­γοις τῶν Μα­θη­τῶν, φθεγ­γο­μέ­νων τὴν δό­ξαν τοῦ εὐ­ερ­γέ­του τῶν ὅ­λων Θε­οῦ· μεθ᾿ ὧν τὰς καρ­δί­ας σὺν τοῖς γό­να­σι κλί­ναν­τες, ἐν πί­στει προ­σκυ­νή­σω­μεν, τῷ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι στη­ρι­χθέν­τες, Σω­τῆ­ρι τῶν ψυ­χῶν ἡ­μῶν.
Στίχ. Καρ­δί­αν κα­θα­ρὰν κτί­σον ἐν ἐ­μοὶ ὁ Θε­ός, καὶ Πνεῦ­μα εὐ­θὲς ἐγ­καί­νι­σον ἐν ταῖς ἐγ­κά­τοις μου.
Νῦν τὸ Πα­ρά­κλη­τον Πνεῦ­μα, εἰς πᾶ­σαν σάρ­κα ἐκ­κέ­χυ­ται· Ἀ­πο­στό­λων γάρ χο­ρεί­ας ἀρ­ξά­με­νον, ἐξ αὐ­τῶν κα­τὰ μέ­θε­ξιν τοῖς πι­στοῖς τὴν χά­ριν ἐ­φή­πλω­σε, καὶ πι­στοῦ­ται αὑ­τοῦ τὴν κρα­ται­ὰν ἐ­πι­φοί­τη­σιν, ἐν πυ­ρί­νῳ τῷ εἴ­δει τοῖς Μα­θη­ταῖς δι­α­νέ­μον τὰς γλώσ­σας, εἰς ὑ­μνῳ­δί­αν καὶ δό­ξαν Θε­οῦ· δι­ὸ τὰς καρ­δί­ας νο­ε­ρῶς ἐλ­λαμ­πό­με­νοι, ἐν πί­στει στη­ρι­χθέν­τες τῷ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, δυ­σω­ποῦ­μεν σω­θῆ­ναι τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.
Στίχ. Μὴ ἀ­πορ­ρί­ψῃς με, ἀ­πὸ τοῦ προ­σώ­που σου, καὶ τὸ Πνεῦ­μά σου τὸ ἅ­γι­ον μὴ ἀν­τα­νέ­λῃς ἀπ᾿ ἐ­μοῦ.
Νῦν πε­ρι­βάλ­λον­ται κρά­τος, οἱ Χρι­στοῦ ἀφ᾿ ὕ­ψους Ἀ­πό­στο­λοι· ἐγ­και­νί­ζει γὰρ αὐ­τοὺς ὁ Πα­ρά­κλη­τος ἐν αὐ­τοῖς και­νι­ζό­με­νος, μυ­στι­κῇ και­νό­τη­τι γνώ­σε­ως· ἣν ταῖς ξέ­ναις φω­ναῖς, καὶ ὑ­ψη­γό­ροις κη­ρύτ­τον­τες, τὴν ἀ­ΐ­δι­ον φύ­σιν τε καὶ ἁ­πλῆν, τρι­συ­πό­στα­τον σέ­βειν τοῦ εὐ­ερ­γέ­του τῶν ὅ­λων Θε­οῦ, ἡ­μᾶς ἐκ­δι­δά­σκου­σι· δι­ὸ φω­τι­σθέν­τες τοῖς ἐ­κεί­νων δι­δάγ­μα­σι, Πα­τέ­ρα προ­σκυ­νή­σω­μεν, σὺν Υἱ­ῷ καὶ Πνεύ­μα­τι, δυ­σω­ποῦν­τες σω­θῆ­ναι τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Ἦ­χος πλ. δ´.

Δεῦ­τε λα­οί, τὴν τρι­συ­πό­στα­τον Θε­ό­τη­τα προ­σκυ­νή­σω­μεν, Υἱ­ὸν ἐν τῷ Πα­τρί, σὺν ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι. Πα­τὴρ γὰρ ἀ­χρό­νως ἐ­γέν­νη­σεν Υἱ­όν, συ­να­ΐ­δι­ον καὶ σύν­θρο­νον, καὶ Πνεῦ­μα ἅ­γι­ον ἦν ἐν τῷ Πα­τρί, σὺν Υἱ­ῷ δο­ξα­ζό­με­νον· μί­α δύ­να­μις, μί­α οὐ­σί­α, μί­α Θε­ό­της, ἣν προ­σκυ­νοῦν­τες πάν­τες λέ­γο­μεν· Ἅ­γι­ος ὁ Θε­ός, ὁ τὰ πάν­τα δη­μι­ουρ­γή­σας δι᾿ Υἱ­οῦ, συ­νερ­γεί­ᾳ τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος. Ἅ­γι­ος ἰ­σχυ­ρός, δι᾿ οὗ τὸν Πα­τέ­ρα ἐ­γνώ­κα­μεν, καὶ τὸ Πνεῦ­μα τὸ Ἅ­γι­ον ἐ­πε­δή­μη­σεν ἐν κό­σμῳ. Ἅ­γι­ος ἀ­θά­να­τος, τὸ Πα­ρά­κλη­τον Πνεῦ­μα, τὸ ἐκ Πα­τρὸς ἐκ­πο­ρευ­ό­με­νον, καὶ ἐν Υἱ­ῷ ἀ­να­παυ­ό­με­νον· Τρι­ὰς ἁ­γί­α, δό­ξα σοι.

Τό, Νῦν ἀ­πο­λύ­εις... τὸ Τρι­σά­γι­ον· καὶ τὸ Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τῆς Ἑ­ορ­τῆς.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ Χρι­στέ... (ἐκ γ´).

Εἶ­τα ὁ Ἱ­ε­ρεὺς ποι­εῖ τὴν Ἀ­πό­λυ­σιν οὕ­τως·

ἐκ τῶν πα­τρι­κῶν κόλ­πων κε­νώ­σας ἑ­αυ­τόν, καὶ τὴν ἡ­με­τέ­ραν ὅ­λην ἀν­θρω­πεί­αν προσ­λα­βό­με­νος φύ­σιν, καὶ θε­ώ­σας αὐ­τήν, με­τὰ δὲ ταῦ­τα εἰς οὐ­ρα­νοὺς αὖ­θις ἀ­νελ­θών, καὶ ἐν δε­ξι­ᾷ κα­θί­σας τοῦ Θε­οῦ καὶ Πα­τρός, τό τε θεῖ­ον, καὶ ἅ­γι­ον, καὶ ὁ­μο­ού­σι­ον, καὶ ὁ­μο­δύ­να­μον, καὶ ὁ­μό­δο­ξον, καὶ συ­να­ΐ­δι­ον Πνεῦ­μα κα­τα­πέμ­ψας ἐ­πὶ τοὺς ἁ­γί­ους αὑ­τοῦ μα­θη­τὰς καὶ Ἀ­πο­στό­λους, καὶ δι­ὰ τού­του φω­τί­σας μὲν αὐ­τούς, δι᾿ αὐ­τῶν δὲ πᾶ­σαν τὴν οἰ­κου­μέ­νην, Χρι­στὸς ὁ ἀ­λη­θι­νὸς Θε­ὸς ἡ­μῶν, ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς πα­να­χράν­του, καὶ πα­να­μώ­μου ἁ­γί­ας αὑ­τοῦ Μη­τρός, τῶν ἁ­γί­ων, ἐν­δό­ξων, πα­νευ­φή­μων, Θε­ο­κη­ρύ­κων καὶ πνευ­μα­το­φό­ρων Ἀ­πο­στό­λων, καὶ πάν­των τῶν Ἁ­γί­ων, ἐ­λε­ή­σαι καὶ σώ­σαι ἡ­μᾶς δι­ὰ τὴν ἑ­αυ­τοῦ ἀ­γα­θό­τη­τα. Ἀ­μήν.
Δι᾿ εὐ­χῶν... ­μήν.

* * * * *


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου