Μπες και Δες

Δεν είναι πάντα στη ζωή μας απαραίτητα τα χρήματα, μπορούμε να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας και με λίγη καλή θέληση. Χρήματα μπορεί να μην υπάρχουν, όμως πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που θα χαρίσουν λίγα χαμόγελα… Μάθε για την ομάδα μας … Βοήθησε και εσύ ……

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Ο θάνατος ως νίκη



θάνατος το Χριστο πάνω στό Σταυρό δέν εναι μία ποτυχία πού ποκαταστάθηκε κάπως μετά τήν νάστασή του. διος θάνατος πάνω στό Σταυρό εναι μία νίκη. Νίκη τίνος πράγματος; Μόνο μία πάντηση μπορε νά πάρξει: νίκη τς δυνώμενης γάπης. «Κραταιά ς θάνατος γάπη...δωρ πολύ ο δυνήσεται σβέσαι τήν γάπην» (σμα σμ. 8, 6-7). Σταυρός μς δείχνει μίαν γάπη πού εναι δυνατή σάν τό θάνατο, μίαν γάπη κόμη πιό δυνατή.

γ. ωάννης κάνει τήν εσαγωγή τς διηγήσης του γιά τό Μυστικό Δεπνο καί τό Πάθος μ' ατά τά λόγια: «...γαπήσας τούς δίους τος ν τ κόσμω, ες τέλος γάπησεν ατούς» (ω. 13,1). Τό λληνικό κείμενο λέει ες τέλος, πού σημαίνει «ς τό τέλος», «ς τό σχατο σημεο». Κι ατή λέξη τέλος παναλαμβάνεται ργότερα στήν τελευταία κραυγή το Χριστο πάνω στό Σταυρό: «Τετέλεσται» (ω. 19,30). Ατό πρέπει νά ννοηθε χι σάν κραυγή ατοεγκατάλειψης πόγνωσης, λλά σάν κραυγή νίκης: Τελείωσε, κατορθώθηκε, κπληρώθηκε!

Τί
κπληρώθηκε; παντμε: Τό ργο τς δυνώμενης γάπης, νίκη τς γάπης πάνω στό μίσος. ησος, Θεός μας, γάπησε τούς δικούς του ς τό σχατο σημεο. πό γάπη δημιούργησε τόν κόσμο, πό γάπη γεννήθηκε σάν νθρωπος μέσα σ' ατό τόν κόσμο, πό γάπη πρε πάνω του τή διασπασμένη νθρώπινη φύση μας καί τήν κανε δική του. πό γάπη ταυτίστηκε μ' λη μας τήν πελπισία. πό γάπη πρόσφερε τόν αυτό του θυσία, διαλέγοντας στή Γεθσημανή νά πάει κούσια πρός τό Πάθος του: «...τήν ψυχήν μου τίθημι πέρ τν προβάτων... οδείς αρει ατήν π' μο, λλ' γώ τίθημι ατήν π' μαυτο» (ω. 10: 15,18). ταν θεληματική γάπη κι χι καταναγκασμός ατό πού φερε τόν ησο στό θάνατό του. Στήν γωνία του μέσα στόν κπο καί στή Σταύρωσή του ο σκοτεινές δυνάμεις το πιτίθενται μ' λη τους τήν ρμή, λλά δέν μπορον ν' λλάξουν τή συμπόνια του σέ μίσος• δέν μπορον νά μποδίσουν τήν γάπη του νά συνεχίσει νά εναι δια. γάπη του δοκιμάζεται ς τό σχατο σημεο, λλά δέν καταπνίγεται. «Τό φς ν τ σκοτί φαίνει, καί σκοτία ατό ο κατέλαβεν» (ω. 1,5. Στή νίκη το Χριστο πάνω στό Σταυρό θά μπορούσαμε νά φαρμόσουμε τά λόγια πού επώθηκαν πό κάποιο Ρσο ερέα, ταν πελευθερώθηκε πό τό στρατόπεδο συγκεντρώσεως: « πόνος χει καταστρέψει τά πάντα. να μόνο πράγμα χει μείνει σταθερό, γάπη».

Σταυρός σάν νίκη μς θέτει τό παράδοξο τς παντοδυναμίας τς γάπης. Dostoevsky πλησιάζει τήν ληθινή ννοια τς νίκης το Χριστο μέ μερικά λόγια, πού βάζει στό στόμα το στάρετς Ζωσιμ:

Μπροστά σέ μερικές σκέψεις
νθρωπος στέκεται μπερδεμένος, δίως μπροστά στή θέα τς νθρώπινης μαρτίας, καί ναρωτιέται ν θά τήν πολεμήσει μέ βία μέ ταπεινή γάπη.

Πάντα ν'
ποφασίζεις: «Θά τήν πολεμήσω μέ ταπεινή γάπη». ν ποφασίσεις πάνω σ' ατό μι γιά πάντα, μπορες νά κατακτήσεις λόκληρο τόν κόσμο. γεμάτη γάπη ταπείνωση εναι μι τρομερή δύναμη: εναι τό πιό δυνατό π' λα τά πράγματα καί δέν πάρχει τίποτε λλο σάν κι ατή.

γεμάτη γάπη ταπείνωση εναι μία τρομερή δύναμη• ποτε θυσιάζουμε κάτι ποφέρουμε χι μ' ασθηση παναστατικς πίκρας, λλά μέ τή θέλησή μας καί πό γάπη, ατό μς κάνει πιό δυνατούς κι χι πιό δύνατους. Ατό σημαίνει προπάντων στήν περίπτωση το ησο Χριστο. « δυναμία του ταν πό δύναμη», λέει γ. Αγουστνος. δύναμη το Θεο φαίνεται χι τόσο πολύ μέσα στή δημιουργία το κόσμου μέσα στά θαύματά του, σο στό γεγονός τι πό γάπη Θεός «κένωσεν αυτόν» (Φίλ. 2,7), πρόσφερε τόν αυτό του, μέ γενναιόδωρη ατοδιάθεση, μέ τή δική του λεύθερη κλογή συγκατανεύοντας νά ποφέρει καί νά πεθάνει. Κι ατό τό δειασμα το αυτο εναι συνάμα μία πλήρωση: κένωση εναι πλήρωση. Θεός δέν εναι ποτέ τόσο δυνατός, σο ταν βρίσκεται στήν σχατη δυναμία.

γάπη καί τό μίσος δέν εναι πλς ποκειμενικά συναισθήματα πού πηρεάζουν τό σωτερικό σύμπαν ατν πού τά ασθάνονται, λλά εναι καί ντικειμενικές δυνάμεις πού λλάζουν τόν κόσμο ξω πό μς. γαπώντας μισώντας τόν λλο, τόν κάνω, ς να σημεο, νά γίνει ατό πού γώ βλέπω μέσα του. χι μόνο γιά τόν αυτό μου, λλά καί γιά τίς ζωές λων γύρω μου, γάπη μου εναι δημιουργική, τσι πως τό μίσος μου εναι καταστροφικό. Κι ν ατό ληθεύει γιά τή δική μου γάπη, ληθεύει σέ σύγκριτα μεγαλύτερη κταση γιά τήν γάπη το Χριστο. νίκη τς γεμάτης πόνο γάπης του πάνω στό Σταυρό δέν εναι πλς να παράδειγμα γιά μένα πού μο δείχνει τί θά μποροσα νά πετύχω γώ διος ν μποροσα νά τόν μιμηθ μέ τίς δικές μου δυνάμεις. Πολύ περισσότερο π' ατό, πονεμένη το γάπη χει πάνω μου να δημιουργικό ποτέλεσμα, μεταμορφώνοντας τήν καρδιά μου καί τή θέλησή μου, λευθερώνοντάς με πό τά δεσμά, λοκληρώνοντάς με, κάνοντας δυνατό γιά μένα ν' γαπ μ' να τρόπο πού θά ταν τελείως περ' πό τίς δυνάμεις μου, ν πρτα δέν εχ' γαπηθε π' ατόν. Γιατί μέσα στήν γάπη ταυτίστηκε μαζί μου• καί νίκη του εναι νίκη μου. Κι τσι θάνατος το Χριστο πάνω στό Σταυρό εναι πράγματι, πως τόν περιγράφει Λειτουργία το Μ. Βασιλείου, νας «ζωοποιός θάνατος».

πομένως δύνη το Χριστο καί θάνατος χουν ντικειμενική ξία• κανε γιά μς κάτι πού θάμασταν τελείως νίκανοι νά κάνουμε δίχως ατόν. Ταυτόχρονα δέν θάπρεπε νά λέμε τι Χριστός πέφερε «ντί γιά μς», λλ' τι πέφερε γιά χάρη μας. Υός το Θεο πέφερε «ως θανάτου», χι γιά ν' παλλαγομ' μες π' τήν δύνη, λλά γιά νάναι δύνη μας σάν τή δική του. Χριστός δέν μς προσφέρει να δρόμο πού παρακάμπτει τήν δύνη, λλά να δρόμο μέσα π' ατήν• χι ποκατάσταση, λλά λυτρωτική συμπόρευση.

Α
τή εναι ξία το Σταυρο το Χριστο γιά μς. ν τή συνδέσουμε μέ τήν νσάρκωση καί τή Μεταμόρφωση πού προηγήθηκε, καί μέ τήν νάσταση πού τήν κολουθε -γιατί λ' ατά εναι χώριστα μέρη μις μοναδικς πράξης «δράματος»- Σταύρωση πρέπει νά κατανοηθ σάν ψιστη καί τέλεια νίκη, θυσία καί πρότυπο. Καί σέ κάθε περίπτωση νίκη, θυσία καί τό πρότυπο εναι τς γάπης πού πάσχει. τσι βλέπουμε τό Σταυρό:

ς τήν τέλεια νίκη τς ταπείνωσης πού ξέρει ν' γαπάει πάνω στό μίσος καί τό φόβο•

ς τήν τελεία θυσία τήν κούσια ατοπροσφορά τς συμπόνιας πού ξέρει ν' γαπάει•

ς τό τέλειο πρότυπο τς δημιουργικς δύναμης τς γάπης.

Μέ τά λόγια της Julian το
Norwich: Θάθελες νά μάθεις τό νόημα το Κυρίου σου πάνω σ' ατό τό πράγμα; Μάθε το καλά: γάπη ταν τό νόημά του. Ποιός στό δειξε; γάπη. Τί σο δειξε κενος; γάπη. Γιατί στό δειξε; πό γάπη. Κρατήσου π' ατό καί θά μάθεις περισσότερα. λλά ποτέ δέν θά ξέρεις οτε θά μάθεις μέσα σ' ατό τιποτ' λλο.

Τότε ε
πε καλός μας Κύριος ησος Χριστός: Εσαι εχαριστημένος πο πέφερα γιά σένα; Επα: Ναί, Κύριέ μου, σ' εχαριστναί, Κύριέ μου, ς εσαι ελογημένος. Τότε επε ησος, Κύριος: ν σύ εσαι εχαριστημένος, εμαι κι γώ εχαριστημένος: εναι μι χαρά, μι εδαιμονία, μι τέλειωτη κανοποίηση γιά μένα τό τι κάτι πέφερα γιά σένα• κι ν μποροσα νά ποφέρω περισσότερο, θά πέφερα περισσότερο.

Κάλλιστος Γουέαρ (πίσκοπος Διοκλείας)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου