Μπες και Δες

Δεν είναι πάντα στη ζωή μας απαραίτητα τα χρήματα, μπορούμε να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας και με λίγη καλή θέληση. Χρήματα μπορεί να μην υπάρχουν, όμως πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που θα χαρίσουν λίγα χαμόγελα… Μάθε για την ομάδα μας … Βοήθησε και εσύ ……

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου.)




Καί πῶς εναι πς γίνεται μέσα μας νάσταση το Χριστο καί μέ ατήν νάσταση τς ψυχς. πίσης ποιό εναι τό μυστήριο ατς τς ναστάσεως. Λέχθηκε μετά τό Πάσχα, τή Δευτέρα τς δευτέρας βδομάδος το Πάσχα.

1. Ἀδελφοί καί πατέρες, δη τό Πάσχα, χαρμόσυνη μέρα, πού προκαλε κάθε εφροσύνη καί ετυχία, καθώς νάσταση το Χριστο ρχεται τήν δια ποχή το χρόνου πάντοτε, καλύτερα γίνεται κάθε μέρα καί συνεχς μέσα σ᾿ ατούς πού γνωρίζουν τό μυστήριό της, ἀφο γέμισε τίς καρδιές μας πό κάθε χαρά καί νεκλάλητη γαλλίαση (Λουκ. 1, 14), φο λυσε μαζί καί τόν κόπο πό τήν πάνσεπτη νηστεία , γιά νά π καλύτερα, φο τελειοποίησε καί συγχρόνως παρηγόρησε τίς ψυχές μας, γι᾿ ατό καί μς προσκάλεσε λους μαζί τούς πιστούς, ὅπως βλέπετε, σέ νάπαυση καί εχαριστία, πέρασε. ς εχαριστήσουμε λοιπόν τόν Κύριο, πού μς διαπέρασε πό τό πέλαγος (Σοφ. Σολ. 10, 18) τς νηστείας καί μς δήγησε μέ εθυμία στόν λιμένα τς ναστάσεώς Του. ς τόν εχαριστήσουμε καί σοι περάσαμε τό δρόμο τῆς νηστείας μέ θερμή πρόθεση καί γνες ρετς, καί σοι σθένησαν στό μεταξύ πό διαφορία καί σθένεια ψυχς, πειδή διος εναι πού δίνει μέ τό παραπάνω τά στεφάνια καί τούς ξιους μισθούς τν ργων τους σ᾿ κείνους πού γωνίζονται, καί πάλι αὐτός εναι πού πονέμει τή συγγνώμη στούς σθενέστερους ς λεήμων καί φιλάνθρωπος. Διότι βλέπει πολύ περισσότερο τίς διαθέσεις τν ψυχν μας καί τίς προαιρέσεις, παρά τούς κόπους το σώματος, μέ τούς ποίους γυμνάζομε τούς αυτούς μας στήν ρετή, ἤ παυξάνοντας τήν σκηση λόγω τς προθυμίας τς ψυχς λαττώνοντας ατήν πό τά σπουδαα ξ ατίας το σώματος, καί σύμφωνα μέ τίς προθέσεις μας νταποδίδει τά βραβεα καί τά χαρίσματα το Πνεύματος στόν καθένα, κάμνοντας κάποιον πό τούς γωνιζόμενους περίφημο καί ἔνδοξο φήνοντάς τον ταπεινό καί χοντα κόμη νάγκη πό κοπιαστικότερη κάθαρση.
2. Ἀλλά ς δομε, άν νομίζετε, καί ς ξετάσομε καλς, ποιό εναι τό μυστήριο τς ναστάσεως το Χριστο το Θεο μας, τό ποο γίνεται μυστικς πάντοτε σέμς πού θέλομε, καί πς μέσα μας Χριστός θάπτεται σάν σέ μνμα, καί πς φο νωθε μέ τίς ψυχές, πάλι νασταίνεται, συνανασταίνοντας μαζί του καί μς. Ατός εναι καί σκοπός το λόγου.
3. Ὁ Χριστός καί Θεός μας, φο ψώθηκε στό σταυρό καί κάρφωσε (Κολ. 2, 14) σ᾿ ατόν τήν μαρτία το κόσμου (ω. 1, 25) καί γεύτηκε τό θάνατο (βρ. 2, 9), κατλθε στά κατώτατα μέρη το δη (φ. 4, 9, Ψαλ. 85, 13). πως λοιπόν ταν νλθε πάλι πό τόν δη εσλθε στό χραντό Του σμα, πό τό ποο ταν κατλθε κε δέν χωρίσθηκε καθόλου, καί ἀμέσως ναστήθηκε πό τούς νεκρούς καί μετά π᾿ ατό νλθε στούς ορανούς μέ δόξα πολλή καί δύναμη (Ματθ. 24, 30, Λουκ. 21, 27), τσι καί τώρα, ταν ξερχόμαστε μες πό τόν κόσμο καί εσερχόμαστε μέ τήν ξομοίωση (Ρωμ. 6, 5, Β´ Κορ. 1, 5, Φιλ. 3, 10) τῶν παθημάτων το Κυρίου στό μνμα τς μετάνοιας καί ταπεινώσεως, ατός διος, κατερχόμενος πό τούς ορανούς, εσέρχεται σάν σέ τάφο μέσα στό σμα μας καί, νούμενος μέ τίς δικές μας ψυχές, τίς νασταίνει, φο ατές ταν μολογουμένως νεκρές, καί τότε δίνει τή δυνατότητα, σ᾿ ατόν πού ναστήθηκε τσι μαζί μέ τόν Χριστό, νά βλέπει τή δόξα τς μυστικς του ναστάσεως.
4. Ἀνάσταση λοιπόν το Χριστο εναι δική μας νάσταση, πού βρισκόμαστε κάτω πεσμένοι. Διότι κενος, φο ποτέ δένπεσε στήν μαρτία (ω. 8, 46, βρ. 4, 15. 7, 26), πως χει γραφε, οτε λλοιώθηκε καθόλου δόξα του, πς θ᾿ ναστηθε ποτέ θά δοξασθε, ατός πού εναι πάντοτε περδοξασμένος καί πού διαμένει πίσης πάνω πό κάθε ρχή καί ξουσία (φ. 1, 21); νάσταση καί δόξα τοῦ Χριστο εναι, πως χει λεχθε, δική μας δόξα, πού γίνεται μέσα μας μέ τήν νάστασή Του, καί δείχνεται καί ρται πό μς. Διότι πό τή στιγμή πού κανε δικά του τά δικά μας, σα κάμνει μέσα μας ατός, ατά ναγράφονται σ᾿ ατόν. νάσταση λοιπόν τῆς ψυχς εναι νωση τς ζως. Διότι, πως τό νεκρό σμα οτε λέγεται τι ζε οτε μπορε νά ζε, άν δέν δεχθε μέσα του τή ζωντανή ψυχή καί νωθε μέ ατήν χωρίς νά συγχέεται, τσι οτε ψυχή μόνη της καί καθ᾿ αυτήν μπορε νά ζε, άν δέν νωθε μυστικς καί συγχύτως μέ τόν Θεό, πού εναι πραγματικά αώνια ζωή (Α´ ω. 5, 20). Διότι πρίν πό ατή τήν νωση ς πρός τή γνώση καί ραση καί ασθηση εναι νεκρή, ν καί νοερά πάρχει καί εναι ς πρός τή φύση θάνατη. Διότι δέν πάρχει γνώση χωρίς ὅραση, οτε ραση δίχως ασθηση.
Α
τό πού λέγω σημαίνει τό ξς. ραση καί μέσω τς ράσεως γνώση καί ασθηση (ατό τό ναφέρω γιά τά πνευματικά, διότι στά σωματικά καί χωρίς ραση πάρχει ασθηση). Τί θέλω νά π; τυφλός ταν χτυπ τό πόδι του σέ λίθο αἰσθάνεται, ν νεκρός χι. Στά πνευματικά μως, άν δέν φθάσει νος σέ θεωρία τν σων πάρχουν πάνω πό τήν ννοια, δέν ασθάνεται τή μυστική νέργεια. Ατός λοιπόν πού λέγει, τι ασθάνεται στά πνευματικά πρίν φθάσει σέ θεωρία ατν πού εναιπάνω πό τό νο καί τό λόγο καί τήν ννοια, μοιάζει μέ τόν τυφλό στά μάτια, ποος ασθάνεται βέβαια τά σα γαθά κακά παθαίνει, γνοε μως τά σα γίνονται στά πόδια στά χέρια του καθώς καί τά ατια ζως θανάτου του. Διότι τά σα κακά γαθά το συμβαίνουν δέν τά ντιλαμβάνεται καθόλου, πειδή εναι στερημένος πό τήν πτική δύναμη καί ασθηση, γι᾿ ατό, ταν πολλές φορές σηκώνει τήν ράβδο του ν᾿ μυνθε πό τόν χθρό, ντί κενον μερικές φορές χτυπ μλλον τόν φίλο του, ν χθρός στέκεται μπροστά στά μάτια του καί τόν περιγελᾶ.
5. Οἱ περισσότεροι πό τούς νθρώπους πιστεύουν στήν νάσταση το Χριστο, μως πολύ λίγοι εναι κενοι πού καί τήν βλέπουν καθαρά, καί ατοί βέβαια πού δέν τήν εδαν οτε νά προσκυνήσουν μπορον τόν ησο Χριστό ς γιο καί Κύριο. Διότι λέγει, «κανένας δέν μπορε νά πε Κύριο τόν ησο, παρά μόνο μέ τό Πνεμα τό γιο»» (Α´ Κορ. 12, 3).καί λλο.«Πνεμα εναι Θεός καί ατοί πού τόν προσκυνον πρέπει νά τόν προσκυνον πνευματικά καί ληθινά»» (ω. 4, 24). Καί κόμη τό ἱερώτατο λόγιο, πού τό προφέρομε κάθε μέρα, δέ λέγει, ̒νάσταση Χριστο πιστεύσαντες, λλά τί λέγει; «νάσταση Χριστο θεασάμενοι, ς προσκυνήσομε γιο Κύριον ησον, πού εναι μόνος ναμάρτητος»». Πς λοιπόν μς προτρέπει τώρα τό Πνεμα τό γιο νά λέμε (σάν νά εἴδαμε ατήν πού δέν εδαμε) «νάσταση Χριστο θεασάμενοι»», ν ναστήθηκε Χριστός μιά φορά πρίν πό χίλια ( Συμεών Νεός Θεολόγος ζησε τέλη 10ου καί ρχές 11ου αἰῶνος, δηλ. χίλια χρόνια περίπου μετά τήν νάσταση το Κυρίου) τη καί οτε τότε τόν εἶδε κανένας νά νασταίνεται; ραγε μήπως θεία Γραφή θέλει νά ψευδόμαστε; Μακριά μιά τέτοια σκέψη.ντίθετα συνιστ μλλον νά λέμε τήν λήθεια, τι δηλαδή μέσα στό καθένα πό μς τούς πιστούς γίνεται νάσταση το Χριστο καί ατό χι μία φορά, λλά κάθε ρα, πως θά λεγε κανείς, διος Δεσπότης Χριστός νασταίνεται μέσα μας, λαμπροφορώντας καί παστράπτοντας τίς στραπές τς φθαρσίας καί τς θεότητος. Διότι φωτοφόρα παρουσία το Πνεύματος μς ποδεικνύει τήν νάσταση το Δεσπότη, πού γινε τό πρωί (Ἰω. 21, 4), καλύτερα μς πιτρέπει νά βλέπομε τόν διο κενον τόν ναστάντα. Γι᾿ ατό καί λέμε.«Θεός εναι Κύριος καί φανερώθηκε σέ μς»» (Ψαλμ. 117, 27), καί ποδηλώνοντας τή Δευτέρα παρουσία του λέμε συμπληρωματικά τά ξς. «ελογημένος εναι ατός πού ρχεται στό νομα το Κυρίου»» (Ψαλμ. 117, 26). Σέ ποιους λοιπόν φανερωθε ναστημένος Χριστός, πωσδήποτε φανερώνεται πνευματικς στά πνευματικά τους μάτια. Διότι, ταν λθει μέσα μας διά το Πνεύματος, μς νασταίνει πό τούς νεκρούς καί μᾶς ζωοποιε καί μς πιτρέπει νά τόν βλέπομε μέσα μας ατόν τόν διο λον ζωντανό, ατόν τόν θάνατο καί φθαρτο, καί χι μόνον ατό, λλά καί μς δίνει τή χάρη νά γνωρίζομε εκρινς τι συνανασταίνει (φ. 2, 6) καί συνδοξάζει (Ρωμ. 8, 17) καί μς μαζί του, ὅπως μαρτυρε λη θεία Γραφή.
6. Αὐτά λοιπόν εναι τά μυστήρια τν Χριστιανν, ατή εναι κρυμμένη μέσα τους δύναμη τς πίστεώς μας, τήν ποία ο πιστοι δύσπιστοι, καλύτερα νά π μίπιστοι, δέν βλέπουν, οτε βέβαια μπορον καθόλου νά τή δον. Καί ἄπιστοι, δύσπιστοι καί μίπιστοι εναι ατοί πού δέν φανερώνουν τήν πίστη μέ τά ργα (άκ. 2, 18). Διότι χωρίς ργα πιστεύουν καί ο δαίμονες (άκ. 2, 19) καί μολογον τι εναι Θεός Δεσπότης Χριστός. «Σέ γνωρίζομε»» (Μάρκ. 1, 24, Λουκ. 4, 34), λένε, «ἐσένα τόν Υό το Θεο»» (Ματθ. 8, 29).καί λλο.«ατοί ο νθρωποι εναι δολοι το Θεο το ψίστου»» (Πραξ. 16, 17). λλ᾿ μως οτε τούς δαίμονες οτε τούς νθρώπους ατούς θά τούς φελήσει τέτοια πίστη. Διότι δέν πάρχει κανένα φελος πό τέτοια πίστη, ἐπειδή εναι νεκρή κατά τόν θεο πόστολο. Διότι λέγει, « πίστη χωρίς τά ργα εναι νεκρή»» (άκ. 2, 26), πως καί τά ργα χωρίς τήν πίστη. Πς εναι νεκρή; πειδή δέν χει μέσα της τόν Θεό πού τή ζωογονε (Α´ Τιμ. 6, 13), πειδή δέν πέκτησε μέσα της ἐκενον πού επε.«ατός πού μέ γαπ θά τηρήσει τίς ντολές μου»» (ω. 14, 21.23), «καί γώ καί Πατέρας μου θά λθομε καί θά κατοικήσομε μέσα του»» (ω. 14, 23), γιά νά ξαναστήσει μέ τήν παρουσία του πό τούς νεκρούς ατόν πού τήν κατέχει καί νά τόν ζωοποιήσει καί νά τοῦ πιτρέψει νά δε μέσα του καί ατόν πού ναστήθηκε καί ατόν πού νέστησε.
ξ ατίας ατο λοιπόν εναι νεκρή τέτοια πίστη, καλύτερα νεκροί εναι ατοί πού τήν κατέχουν χωρίς ργα. Διότι πίστη στόν Θεό πάντα ζε καί πειδή εναι ζῶσα ζωοποιε ατούς πού προσέρχονται πό γαθή πρόθεση καί τήν ποδέχονται, ποία καί φερε πολλούς πό τό θάνατο στή ζωή καί πρίν πό τήν ργασία τν ντολν καί τούς πέδειξε τόν Χριστό καί Θεό. Καί θά ταν δυνατό, άν μεναν πιστοί στίς ντολές του καί τίς φύλαγαν μέχρι θανάτου (Φιλ. 2, 8), νά διαφυλαχθοῦν καί ατοί π᾿ ατές, πως δηλαδή γιναν πό μόνη τήν πίστη. πειδή μως μεταστράφηκαν, πως τό στραβό τόξο (Ψαλμ. 77, 57), καί κολούθησαν τίς προηγούμενες πράξεις τους, ελογα μέσως βρέθηκαν νάχουν ναυαγήσει ς πρός τήν πίστη (Α´ Τιμ. 1, 19) καί δυστυχς στέρησαν τούς αυτούς τους πό τόν ληθινό πλοτο, πού εναι Χριστός Θεός.
Γιά νά μή πάθομε λοιπόν καί
μες ατό τό πργμα, ζητ νά τηρήσομε μέ ση δύναμη χομε τίς ντολές το Θεο, γιά ν᾿ πολαύσομε καί τά παρόντα καί τά μέλλοντα γαθά, ννο δηλαδή ατήν τήν δια τή θέα το Χριστο, τήν ποία εθε νά πιτύχομε λοι μας μέ τή χάρη το Κυρίου μας ησο Χριστο, στόν ποο νήκει δόξα στούς αἰῶνες. Γένοιτο.


Αναδημοσίευση από: 
http://www.imkby.gr/greek/sarakosti/easter/simeon.htm

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου